Բ Տիմոթէոս
4
1Զա՛յս վկայութիւն դնեմ առաջի Աստուծոյ, եւ Յիսուսի Քրիստոսի, որ դատելո՛ց է զկենդանիս եւ զմեռեալս ՚ի յայտնութեա՛ն իւրում եւ յարքայութեան. 2եւ դու քարոզեա՛ զբանն, հա՛ս ՚ի վերայ ժամու եւ տարաժամու, յանդիմանեա՛, սաստեա՛, մխիթարեա՛, ամենայն երկայնմտութեամբ եւ վարդապետութեամբ։ 3Քանզի եկեսցէ ժամանակ՝ զի ողջմտութեան վարդապետութեանն ո՛չ անսայցեն. այլ ըստ իւրաքանչի՛ւր ցանկութեանց կուտեսցեն իւրեանց վարդապե՛տս՝ ըստ մարմաջելոյ լսելեա՛ց իւրեանց. 4եւ ՚ի ճշմարտութենէ անտի դարձուցանիցեն զլսելիս՝ եւ յառասպե՛լս կործանեսցին։ 5Այլ դու՝ զուա՛րթ կաց յամենայնի, ճգնեա՛ց, զգործս աւետարանչի գործեա. զպաշտօնդ քո կատարեալ կալ։
6Զի ես՝ այսուհետեւ նուիրեա՛լ եմ, եւ ժամանակ դարձի իմոյ հասեա՛լ կայ։ 7Զբարւոք պատերազմ պատերազմեցա՛յ, զընթացսն կատարեցի՛, զհաւատսն պահեցի՛։ 8Այսուհետեւ կայ մնայ ինձ արդարութեան պսակն, զոր հատուսցէ՛ ինձ Տէր յաւուր յայնմիկ արդարն Դատաւոր. ո՛չ միայն ինձ, այլ եւ ամենեցո՛ւն որ սիրեցին զյայտնութիւն նորա։ Փութասջի՛ր գալ առ իս վաղվաղակի. 9զի Դեմաս եթող զիս՝ եւ սիրեաց զաշխարհ, եւ գնա՛ց ՚ի Թեսաղոնիկէ. 10Կրեսկէս՝ ՚ի Գալիլեա, Տիտոս ՚ի Դաղմատիա՛. 11Ղուկաս միայն է ընդ իս։ ԶՄարկոս առեալ ընդ քեզ ածիցես, զի է ինձ պիտանի ՚ի սպասաւորութիւն։ 12ԶՏիւքիկոս առաքեցի՛ յԵփեսոս։ 13ԶՓիլոնն թողի՛ ՚ի Տրովադայ առ Կարպիոսի. յորժամ գայցես՝ բերջի՛ր եւ զգիրսն, մանաւանդ զմատեանսն։ 14Աղէքսանդրոս բազում չարչարանս եցոյց ինձ. հատուսցէ՛ նմա Տէր ըստ գործս նորա։ 15Յորմէ եւ դո՛ւ անձնապա՛հ լինիջի՛ր. զի շա՛տ հակառակ եկաց բանից մերոց։ 16Յառաջնում ատենին, ո՛չ ոք ինձ ՚ի թիկունս եկաց, այլ ամենեքի՛ն թողին զիս. մի՛ համարեսցի նոցա այն։ 17Այլ Տէր օգնեա՛ց ինձ եւ զօրացո՛յց զիս, զի ինեւ՛ քարոզութիւնն հաստատեսցի, եւ լուիցե՛ն ամենայն հեթանոսք. եւ ապրեցա՛յ ե՛ս ՚ի բերանոյ առիւծուն։ 18Փրկեսցէ՛ զիս Տէր յամենայն գործոց չարեաց, եւ զերծուսցէ՛ զիս յարքայութիւն իւր որ յերկինս է, որում փա՛ռք յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն։ 19Ողջո՛յն տաջիր Պրիսկեա՛յ եւ Ակիւղեայ, եւ Ոնիսիփորայ տանն։ 20Երաստոս մնաց ՚ի Կորնթոս. զՏրոփիմոս թողի՛ ՚ի Մելիտոս հիւանդագին։ 21Փութասջի՛ր յառաջ քան զձմեռն գալ։ Ողջո՛յն տան քեզ Եւբուղոս եւ Պուդէս եւ Ղինոս եւ Կղաւդիա, եւ եղբարք ամենեքեան։ 22Տէր Յիսուս Քրիստոս ընդ ոգւոյդ քում։ Շնո՛րհք ընդ քեզ։