1Զա՛յս գիտասջիր, եթէ յաւուրս յետինս եկեսցեն ժամանակք չա՛րք. 2զի եղիցին մարդիկ անձնասէ՛րք, արծաթասէ՛րք, հպա՛րտք, ամբարտաւա՛նք, հայհոյի՛չք, անհաւա՛նք ծնողաց, անշնո՛րհք, անսո՛ւրբք, 3աննուէ՛րք, անգո՛ւթք, բանսարկո՛ւք, անժո՛յժք, վէ՛սք, անբարեսէրք, 4մատնի՛չք, յանդգո՛ւնք, ամպարհաւա՛ճք. ցանկասէրք՝ մանաւանդ քան աստուածասէրք. 5որ ունիցին զկերպարա՛նս աստուածպաշտութեան, եւ ՚ի զօրութենէ անտի նորա ուրացեա՛լ իցեն. եւ խորշեսջի՛ր ՚ի նոցանէ։ 6Զի ՚ի նոցանէ՛ են՝ որ մտանեն տանէ ՚ի տուն, եւ գերեն զկանա՛յս շեղջակուտեալս մեղօք, վարեալս ՚ի պէսպէ՛ս ցանկութիւնս. 7որ յամենայն ժամ ուսանին, եւ երբէք ՚ի գիտութիւն ճշմարտութեան ո՛չ հասանեն։ 8Այլ որպէս Յանէսն եւ Յամրէս հակառակ կացին Մովսիսի. նո՛յնպէս եւ սոքա հակառա՛կ կան ճշմարտութեանն. մարդք ապականեա՛լք մտօք, անպիտա՛նք ՚ի հաւատս։ 9Այլ ո՛չ երբէք գայցեն յառաջ ՚ի լա՛ւ անդր. քանզի անմտութիւն սոցա յայտնի՛ լիցի ամենեցուն, որպէս եւ նոցա՛յն իսկ եղեւ։

10Այլ դու զհե՛տ եկիր վարդապետութեան իմոյ, առաջնորդութեան, յօժարութեան, հաւատո՛ց, երկայնմտութեա՛ն, սիրո՛յ, համբերութեան, 11հալածանա՛ց, չարչարանա՛ց. որպիսիք եղե՛ն ինձ յԱնտիոք, եւ ՚ի յԻկոնիոն, եւ ՚ի Լիւստրոս. որպիսի հալածանաց համբերի, եւ յամենայնէ փրկեա՛ց զիս Տէր։ 12Եւ ամենեքին որ կամիցին աստուածպաշտութեամբ կեալ ՚ի Քրիստոս Յիսուս, ՚ի հալածա՛նս կացցեն։ 13Այլ մա՛րդք չարք եւ կախարդք, յառա՛ջ եկեսցեն ՚ի չար անդր. մոլորեալք՝ եւ մոլորեցուցանիցե՛ն։ 14Այլ դու՝ հաստատո՛ւն կաց յոր ուսարդ, եւ հաւատարի՛մ եղեր. գիտե՛ս ուստի ուսար. 15զի ՚ի մանկութենէ՛ զգիրս սուրբս գիտես, որ կարօղ են իմաստուն առնել զքեզ ՚ի փրկութիւն՝ ՚ի ձե՛ռն հաւատոցն որ ՚ի Քրիստոս Յիսուս։ 16Ամենա՛յն գիրք Աստուածաշունչք եւ օգտակարք, ՚ի վարդապետութիւն են՝ եւ ՚ի յանդիմանութիւն, եւ յուղղութիւն, եւ ՚ի խրա՛տ արդարութեան. 17զի կատարեալ իցէ մարդն Աստուծոյ, յամենայն գործս բարութեան հաստատեալ։