1Այլ դու որդեա՛կ իմ զօրացի՛ր շնորհօքն՝ որ ՚ի Քրիստոս Յիսուս։ 2Եւ զոր լուար յինէն բազում վկայիւք, զայն աւանդեսցես հաւատարիմ մարդոց, որք բաւական իցեն եւ զա՛յլս ուսուցանել։

3Վշտակի՛ց լեր իբրեւ զբարւոք զինուոր Քրիստոսի Յիսուսի։ 4Ո՛չ ոք զինուորեալ աստէն ընդ կեանս աշխարհիս պատաղի, եթէ զօրավարին հաճո՛յ լինիցի։ 5Եւ եթէ մարտիկ ոք իցէ՝ ո՛չ պսակի եթէ ոչ ըստ օրինին մարտիցէ։ 6Եւ հողագործին աշխատելոյ, պարտ է նախ ՚ի պտղոյն վայելե՛լ։ 7Իմա՛ց զինչ ասեմս. տացէ՛ քեզ Տէր իմաստութի՛ւն յամենայնի։

8Յիշեա՛ զՔրիստոս Յիսուս յարուցեալ ՚ի մեռելոց՝ ՚ի զաւակէ Դաւթի, ըստ աւետարանիս իմում. 9յորում չարչարիմ կապանօք չափ իբրեւ զչարագործ. այլ բանն Աստուծոյ՝ ո՛չ եթէ կապեալ իցէ։ 10Վասն այնորիկ ամենայնի համբերեմ վասն ընտրելոցն, զի եւ նոքա փրկութեանն հասանիցեն՝ որ ՚ի Քրիստոս Յիսուս երկնաւոր փառօքն հանդերձ։ 11Հաւատարի՛մ է բանս. զի եթէ ընդ նմա մեռաք, ընդ նմին եւ կեցցո՛ւք. 12եթէ համբերեմք, ընդ նմին եւ թագաւորեսցո՛ւք. եւ եթէ ուրանամք՝ եւ նա՛ ուրանայ զմեզ. 13եւ եթէ չհաւատամք, նա հաւատարի՛մ մնայ, ուրանալ զանձն իւր ո՛չ կարէ։

14Զայս յո՛ւշ արասջիր՝ վկայութիւն եդեալ առաջի Աստուծոյ. մի՛ բանակռի՛ւ լինել յոչինչ պէտս ՚ի կործանումն լսողաց։ 15Փութացի՛ր զանձն քո ընտի՛ր կացուցանել առաջի Աստուծոյ, մշակ առանց ամօթո՛յ. ուղի՛ղ համառօտել զբանն ճշմարտութեան։ 16Այլ ՚ի պղծոց եւ ՚ի սնոտի խօսից մերժեսջի՛ր. զի առաւել յառաջ գայցեն յամպարշտութիւնս. 17եւ բանք նոցա իբրեւ զքաղցկե՛ղ ճարակ գտանեն. որոց սակի՛ են Հիմենոս՝ եւ Փիլետոս. 18որք վրիպեցան ՚ի ճշմարտութենէն, եւ ասեն եթէ յարութիւն մեռելոց արդէ՛ն իսկ եղեալ է. եւ կործանե՛ն զհաւատս ոմանց։ 19Այլ հաստատուն հիմն Աստուծոյ կայ եւ ունի՛ զկնի՛քս զայս, թէ. Ծանեաւ Տէր զայնոսիկ՝ որ ի՛ւրն են։ Եւ. ՚Ի բա՛ց լիցի յանիրաւութենէ՝ ամենայն որ անուանէ զանուն Տեառն։ 20Այլ ՚ի տա՛ն մեծի ո՛չ միայն են անօթք ոսկեղէնք եւ արծաթեղէնք, այլ եւ փայտեղէնք եւ խեցեղէնք. են որ ՚ի պատուի՛ են, եւ են որ յանարգութեան։ 21Եթէ ոք սրբեսցէ զանձն իւր յայնպիսեա՛ց անտի, եղիցի անօթ պատուակա՛ն, սրբեա՛լ եւ պիտանի՛ Տեառն իւրում՝ յամենա՛յն գործս բարութեան պատրաստեալ։ 22Այլ յերիտասարդական ցանկութեանցն փախի՛ր. եւ երթ զհետ արդարութեան, զհաւատոց, զսիրո՛յ, զխաղաղութեա՛ն, զսրբութեա՛ն, ընդ այնոսիկ որ կարդան զանուն Տեառն սուրբ սրտիւք։ 23Այլ ՚ի յիմա՛ր եւ յանխրատ խնդրոց հրաժարեա՛. գիտասջի՛ր՝ թէ անտի ծնանին կռիւք. 24բայց ծառայի Տեառն ո՛չ է պարտ կռուել, այլ հե՛զ լինել առ ամենեսեան, ուսուցի՛չ, անոխակա՛լ. 25հանդարտութեամբ խրատել զհակառակօղսն. թերեւս տացէ նոցա Աստուած ապաշխարութիւն՝ ՚ի գիտութիւն ճշմարտութեան. 26եւ սթափեսցի՛ն յորոգայթից Սատանայի, որսացեա՛լք ՚ի նմանէ ՚ի նորա կամսն։