1Եւ յաւել սրտմտութիւն Տեառն բորբոքե՛լ ՚ի վերայ Իսրայէլի. եւ գրգռեա՛ց զԴաւիթ ՚ի նոսա՝ եւ ասէ. Ե՛րթ թուեա՛ զԻսրայէլ՝ եւ զՅուդա։ 2Եւ ասէ արքայ ցՅովաբ իշխան զօրուն որ ընդ նմա. Շրջեա՛ ընդ ամենայն ցեղսն Իսրայէլի՝ ՚ի Դանայ մինչեւ ցԲերսաբեէ, եւ հանդէ՛ս արա ժողովրդեանդ. եւ գիտացից զթիւ դոցա։ 3Եւ ասէ Յովաբ ցարքայ. Յաւելցէ՛ Տէր ՚ի ժողովուրդն որչափ ենն՝ հարիւր պատի՛կ. եւ տեսցեն աչք տեառն իմոյ արքայի. եւ տէր իմ արքայ ընդէ՞ր կամիցի զբանդ զայդ։ 4Եւ սաստկացա՛ւ բանն արքայի առ Յովաբ՝ եւ առ իշխանս զօրուն. եւ ել Յովաբ եւ ամենայն իշխանք զօրութեան յերեսաց արքայի առնել հանդէ՛ս ժողովրդեանն Իսրայէլի։ 5Եւ անցին ընդ Յորդանան, եւ պատեցան ընդ Արոե՛ր յաջմէ քաղաքին, որ ՚ի մէջ ձորոյն Գադայ եւ Եղէազարու. 6եւ անցին ընդ Գաղաադ, եւ ՚ի Թաբասոն, եւ յԵսթան, եւ յԱդասէ. եւ հասին ՚ի Դան, եւ պատեցան զՍիդոնաւ. 7եւ եկին ՚ի Մափսար Տիւրոսի. եւ յամենայն քաղաքս Խեւացւոյն, եւ Քանանացւոցն։ Եւ եկին ՚ի հարաւոյ կողմանէ ՚ի Յուդայ եւ ՚ի Բերսաբեէ։ 8Եւ շրջեցան ընդ ամենայն երկիրն. եւ եկին հասին ՚ի կատարե՛լ ինն ամսոց եւ աւուրց քսանից՝ յԵրուսաղէմ։ 9Եւ ետ Յովաբ զհամար հանդիսի ժողովրդեանն արքայի. եւ եղեւ Իսրայէլի ութ հարեւր հազար արանց զօրու սուսերամերկաց. եւ այր Յուդայ հինգ հարիւր հազար արանց մարտկաց։

10Եւ եհա՛ր զԴաւիթ սիրտն իւր յետ թուելոյ զժողովուրդն. եւ ասէ Դաւիթ ցՏէր. Մեղա՛յ յոյժ զոր արարին. եւ արդ՝ անցո՛ զանօրէնութիւն ՚ի ծառայէ քումմէ. զի ընդունայնացա՛յ յոյժ։ 11Եւ յարեաւ Դաւիթ ընդ առաւօտն։ Եւ բան Տեառն եղեւ ՚ի վերայ Գադայ մարգարէի տեսանողի առ Դաւիթ՝ եւ ասէ. 12Ե՛րթ խօսեա՛ց ընդ Դաւթի, եւ ասասցես. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Երի՛ս ինչս ասեմ ՚ի վերայ քո, ընտրեսցե՛ս քեզ մի ՚ի նոցանէ՝ եւ արարից քեզ զա՛յն։ 13Եւ եմուտ Գադ առ Դաւիթ, եւ պատմեաց նմա եւ ասէ ցնա. Ընտրեա՛ քեզ լինել, եթէ եկեսցէ սով զերիս ամս յերկիր քո. կամ զերիս ամիսս փախչե՛լ յերեսաց թշնամեաց քոց, եւ լինիցին հալածե՛լ զքեզ. կամ լինել զերիս աւուրս մա՛հ յերկրի քում. եւ ա՛րդ՝ ծանիր եւ տե՛ս, զի՞նչ պատասխանի տաց առաքչին իմոյ։ 14Եւ ասէ Դաւիթ ցԳադ. Վտա՛նգ է ինձ յամենայն կողմանց յոյժ. բայց արդ՝ անկա՛յց ՚ի ձեռս Տեառն. զի բազո՛ւմ են գթութիւնք նորա յոյժ, եւ մի՛ անկայց ՚ի ձեռս մարդոյ։ Եւ ընտրեաց իւր Դաւիթ զմա՛հն. եւ էին աւուրք հնձոց ցորենոյ։ 15Եւ ե՛տ Տէր մահ յԻսրայէլ յառաւօտէ մինչեւ ցճաշաժամ. եւ սկսաւ սատակումն ՚ի ժողովրդեանն. եւ մեռաւ ՚ի ժողովրդենէ անտի ՚ի Դանայ մինչեւ ցԲերսաբեէ, եւթանասուն հազար արանց։ 16Եւ ձգեաց հրեշտակն Աստուծոյ զձեռն իւր յԵրուսաղէմ ապականե՛լ զնա. եւ մխիթարեցաւ Տէր ՚ի վերայ չարեացն. եւ ասէ ցհրեշտակն որ ապականէր զժողովուրդն. Շա՛տ է, արդ ամփոփեա՛ զձեռն քո։ Եւ հրեշտակն Տեառն կա՛յր առ կալոյն Ուռնեայ Յեբուսացւոյ։ 17Եւ ասէ Դաւիթ ցՏէր, իբրեւ ետես զհրեշտակն որ հարկանէր զժողովուրդն, ասէ. Ա՛ւասիկ կամ. ե՛ս մեղայ, ե՛ս հովիւս յանցեայ. եւ դոքա ոչխարքդ զի՞ արարին. եղիցի ձեռն քո յիս՝ եւ ՚ի տուն հօր իմոյ։ 18Եւ եկն Գադ առ Դաւիթ յաւուր յայնմիկ՝ եւ ասէ ցնա. Ե՛լ եւ կանգնեա՛ Տեառն սեղան ՚ի կալն Ուռնեայ Յեբուսացւոյ։ 19Եւ ել Դաւիթ ըստ բանին Գադայ, որպէս եւ պատուիրեաց նմա Տէր։ 20Եւ խոնարհեցաւ Ուռնա իբրեւ ետես զարքայ, եւ զծառայսն նորա երթեա՛լս առ նա. եւ ել առ նա եւ երկի՛ր եպագ Տեառն ՚ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր։ 21Եւ ասէ Ուռնա. Զի՞ է զի եկն տէր իմ արքայ առ ծառա՛յ իւր։ Եւ ասէ Դաւիթ. Գնե՛լ ՚ի քէն զկալս, շինել սեղան Տեառն. զի դադարեսցէ ապականութիւն ՚ի ժողովրդենէն։ 22Եւ ասէ Ուռնա ցԴաւիթ. Առցէ՛ եւ մատուսցէ տէր իմ արքայ Տեառն, որպէս եւ հաճո՛յ իցէ առաջի աչաց նորա. ահաւասիկ եզինքս յողջակէզ. եւ անիւքդ եւ կահ եզանցդ ՚ի փա՛յտ։ 23Զամենայն ետ Ուռնա արքայի. եւ ասէ Ուռնա ցարքայ. Տէր Աստուած քո օրհնեսցէ զքեզ։ 24Եւ ասէ արքայ ցՈւռնա. Ո՛չ այդպէս՝ այլ գնելով գնեցի՛ց ՚ի քէն՝ գնոց. եւ ո՛չ մատուցից Տեառն Աստուծոյ իմոյ ողջակէզս ձրի։ Եւ գնեաց Դաւիթ զկալն, եւ զեզինսն արծաթոյ յիսուն սկեղ։

Գլուխք Երրորդ Թագաւորութեանց։

25Եւ շինեաց անդ Դաւիթ սեղան Տեառն Աստուծոյ, եւ եհան ողջակէզս եւ խաղաղականս ՚ի վերայ նորա։ Եւ յաւե՛լ Սողոմոն ՚ի սեղանն յետոյ՝ զի փո՛քր էր զառաջինն։ Եւ լուաւ Տէր երկրին՝ եւ արգելա՛ւ սատակումն յԻսրայէլէ։ Զի ցուրտ ցաւով վտանգէր Դաւիթ. եւ զի ժուժկալ գտաւ առ Աբիսակ՝ փոխանակ Բերսաբեայ իրացն։ Զի Ադոնիա անձամբ թագաւորել ջանայր։ Թէ զի՞նչ խրատ ետ Նաթան մարգարէ Բերսաբէի զՍողոմոնէ, եւ կամ զի՞նչ խօսեցաւ ընդ Դաւթի։ Զի հրամանաւ Դաւթի թագաւորեաց Սողոմոն, եւ նստաւ յաթոռն Դաւթի։ Զի ձեւով ուխտի արձակեաց Սողոմոն զԱդոնիա ՚ի տուն իւր։ Զի պատուէր ետ Դաւիթ Սողոմոնի յաստուածայինս եւ ՚ի մարդկայինս. եւ ինքն ննջեաց ընդ հարս իւր։ Թէ յո՞րպիսի պատճառս սպան Սողոմոն զԱդոնիա եւ զՅովաբ. եւ մերժեաց զԱբիաթար Իթամարեան, եւ կացոյց զՍադովկ Եղիազարեան։ Զի ա՛ռ Սողոմոն զդուստրն փարաւոնի, եւ վասն շինուածոց եւ ողջակիզաց ՚ի կարճոյ։ Յիշէ աստ եւ վասն քաղաքացն զոր շինեաց յետ շինութեան տաճարին։ Թէ յի՞նչպիսի պատճառս սպան Սողոմոն զՍէմէի որդի Գերեայ։ Զի հազար ողջակէզս մատոյց Սողոմոն ՚ի Գաբաւոն ՚ի վերայ սեղանոյն զոր արար Բեսելիէլ, որ կայր անդ առաջի խորանին զոր կանգնեաց Մովսէս։ Եւ երեւեցաւ Տէր Սողոմոնի եւ ասէ. Խնդրեա՛ զոր ինչ կամիս։ Եւ խնդրեաց զիմաստութիւն. եւ ետ նմա։ Զի արար նա դատաստան ՚ի մէջ երկուց կանանցն։ Վասն իշխանացն եւ երկոտասան գործակալացն ՚ի վերայ Իսրայէլի, ամսոյ ամսոյ տալ ռոճիկ տանն Սողոմոնի. եւ վասն աւուր աւուր ծախիցն. եւ վասն կառաց եւ ձիոց նորա։ Թէ իմաստնացաւ Սողոմոն քան զամենայն մարդիկ. եւ խօսեցաւ առակս եւ օրհնութիւնս, զփայտից զանասնոց եւ զձկանց։ Զի օգնէր Քիրամ փայտիւ. եւ սկսաւ Սողոմոն շինել տուն Տեառն յանտաշ քարանց։ Թէ զի՞նչ խօսեցաւ Տէր ընդ Սողոմոնի ՚ի շինելն զտունն. եւ հանգամանք մանրապատում վասն շինուածոյ տաճարին, եւ վասն սեանցն եւ ծովուն. եւ վասն տան դստերն փարաւոնի։ Երկրորդելով բովանդակէ զպղնձեղէն զգործն. եւ յաւելու վասն ոսկի սեղանոցն եւ վասն աշտանակացն եւ այլոց կահիցն։ Զի տարաւ Սողոմոն ամենայն եկեղեցեաւն Իսրայէլի զտապանակն ՚ի ներքս ՚ի Դաբիրն ընդ քրոբէիւքն. եւս եւ զամենայն սպասս սրբութեան տաճարին, եւ հանին ողջակէզս։ Զի լցին փառք Տեառն զտունն ամպով, եւ թէ զի՞նչ խօսեցաւ Սողոմոն։ Զի օրհնեաց Սողոմոն զԱստուած Իսրայէլի որ ուխտեաց Դաւթի՝ թէ որդի քո Սողոմոն շինեսցէ ինձ տուն։ Դարձեալ աղօթք Սողոմոնի առ Տէր վասն հաստատութեան աթոռոյն Դաւթի։ Խնդրուածք մարգարէութեամբ վասն բնակելոյ Տեառն ՚ի տաճարին, եւ մարմնանալոյն Քրիստոսի. եւ վասն լսելոյ Տեառն ամենայն խնդրոյ աղօթից։ Թէ զիարդ օրհնեաց զՏէր յետ աղօթիցն. եւ յորդորեաց զժողովուրդն հաստատիլ յԱստուած։ Զի զաւուրս չորեքտասան արար տօն մեծ ամենայն բազմութեամբն Իսրայէլի, եւ նաւակատիս տաճարին։ Եւ երեւեցաւ Տէր Սողոմոնի կրկին անգամ խոստմամբք եւ սպառնալեօք։ Եւ զի Քիրամ օգնէր Սողոմոնի. եւ զի նաւք բերէին Սողոմոնի ոսկի։ Զի եկն տիկինն Սաբա պատարագօք առ Սողոմոն։ Վասն ոսկի նիզակացն եւ փղոսկրեայ աթոռոյն, եւ այլոց կահից եւ բազմութեան գանձուցն Սողոմոնի։ Թէ կնասէր գոլով Սողոմոն յաճախեաց առնուլ իւր կանայս, որք հեռացուցին զնա յԱստուծոյ։ Զի խոտորեցաւ Սողոմոն յԱստուծոյ զհետ գարշելեացն. եւ բարկացաւ Տէր պատառել զթագաւորութիւնն ՚ի տանէ նորա։ Զի յարոյց Տէր սատան Սողոմոնի զԱդեր Եդովմայեցի զփախուցեալն յԵգիպտոս, եւ զՌասոն Դամասկացի։ Զի Աքիա Սիլովացի խոստացաւ Յերոբովամայ Նաբատեանց զթագաւորութիւն տասն ցեղիցն Իսրայէլի, եւ նա յահէն Սողոմոնի փախեաւ յԵգիպտոս։ Թագաւորեաց Ռոբովամ, եւ խնդրեաց ժողովուրդն ՚ի նմանէ թեթեւութիւն հարկին. եւ թէ զինչ խրատեցին զնա ծերքն. եւ կամ զի՞նչ մանկտին։ Զի եթող Ռոբովամ զխորհուրդ ծերոցն՝ անմտութեամբ։ Զի վասն խիստ պատասխանւոյն ճեղքեցան տասն ցեղքն ՚ի նմանէ։ Եւ զի արհամարհեալ զնա՝ քարկոծեցին զհարկապետն նորա։ Զի թագաւորեցոյց իւր Իսրայէլ զՅերոբովամ Նաբատեանց. եւ Ռոբովամ կազմէր պատերազմել։ Զի արգել Տէր զՌոբովամ չպատերազմել։ Եւ զի արար Յերոբովամ զերկուս երինջսն ՚ի պաշտօն Իսրայէլի, եւ ինքն իսկ զոհէր։ Ա՛նդ հասեալ մարգարէն բանիւ Աստուծոյ պատառեաց զսեղանն, եւ գօսացոյց զձեռն Յերոբովամայ, եւ դարձաւ ինքն ՚ի գնալ։ Զի նենգեալ նմա մարգարէն ծեր որ ՚ի Բեթէլ դարձոյց զնա ուտել հաց. եւ ՚ի գնալն անդրէն եհեղձ զնա առեւծ. եւ ծերն թաղեաց զնա։ Եւ պատգամ Տեառն բարկութեամբ ՚ի ձեռն Աքիայ Սիլովմացւոյ ՚ի վերայ տանն Յերոբովամայ, եւ մահ նորա. եւ զի Նաբատ որդի նորա տիրեաց ընդ նորա։ Զի ՚ի չարիս հատաւ Ռոբովամ. եւ յաւուրս նորա ել Սաւսակիմ Եգիպտացի յԵրուսաղէմ, եւ ա՛ռ զգանձս տաճարին։ Յութուտասն ամին Յերոբովամայ թագաւորէ Աբիա, եւ գնաց նա ՚ի մեղս հօր իւրոյ։ ՚Ի քսան ամին Յերոբովամայ թագաւորէ Ասա, եւ արար ուղղութիւն. եւ վարձեաց զարքայն Ասորւոց ընդդէմ Բաասայ արքայի Իսրայէլի։ ՚Ի չորրորդ ամին Ասայի սպան Բաաս զՆաբատ, եւ թագաւորեաց ամս քսան եւ չորս. եւ արար չարիս. եւ ՚ի քսան եւ ութ ամին Ասայի թագաւորեաց Եղա որդի Բաասայ ամս երկուս, եւ սպանաւ։ Յերեսուն ամի Ասայի թագաւորեաց Զամբրի աւուրս եւթն, եւ այրեաց զնա Ամրի, եւ թագաւորեաց ամս երկոտասան. եւ շինեաց զՍամարիա. եւ արար չարիս եւ մեռաւ։ Յերեսներորդ ութերորդ ամին Ասայի՝ թագաւորէ Աքաաբ որդի Ամրեայ, ամս քսան եւ երկուս. եւ շինեաց զԵրիքով։ Յաւուրս Աքաաբու փակեցան երկինք յանձրեւոյ, եւ եկն Եղիա ՚ի Սարեփթա, ուր եւ յարոյց զորդի կնոջն որ զնա ընկալաւ։ Հրամա՛ն առ Եղիա, եւ պատահեալ Աքաաբու՝ հրամայեաց ժողովել զԻսրայէլ, եւ զմարգարէսն Յեզաբելայ ՚ի Կարմելոս։ Թէ զիա՞րդ այպանեաց զքուրմսն վասն անօգուտ զոհին։ Եւ թէ զիա՞րդ ինքն փառաւորեաց զԱստուած սուրբ պատարագաւն. եւ կոտորեաց զքուրմսն Բելայ։ Զի յաղօթս Եղիայի եղեւ անձրեւ մեծ, եւ զի սպառնացաւ Յեզաբէլ սպանանել զԵղիա։ Երկուցեալ Եղիայի. եւ կերակրեալ ՚ի հրեշտակէ գնաց այնու զաւուրս քառասուն եւ եկն ՚ի Քորեբ. եւ ամբաստան լեալ Տեառն զԻսրայէլէ, հրաման ՚ի Տեառնէ առեալ եկն եւ կոչեաց զԵղիսէ։ Արքայն Ասորւոց պաշարեաց զՍամարիա, եւ բանիւ Տեառն ել Աքաաբ եւթն հազարօ՛քն, եւ յաղթեաց նմա։ Կրկին անգամ յաղթեալ ըմբռնեաց զարքայն Ասորւոց, եւ արձակեաց։ Զի վասն այնր բանի գանել ետ զինքն մարգարէն, եւ բանիւ Տեառն սպառնացաւ ՚ի վերայ Աքաաբու։ Զի ՚ի պատճառս այգւոյն իւրոյ նենգ կրեալ ՚ի Յեզաբելայ քարկոծեցաւ Նաբովթ. եւ թէ սգաց ընդ այնր Աքաաբ։ Պատգամ վրիժուց ՚ի Տեառնէ վասն այնր ՚ի ձեռն Եղիայի առ տունն Աքաաբու։ Պատրաստեցան Աքաաբ եւ Յովսափատ արքայ Յուդայ պատերազմել ընդ Ռամաաթ Գաղաադու. եւ սուտ մարգարէքն քաջալերէին։ Ըստ բանին Տեառն ՚ի ձեռն Միքիայ սպանաւ Աքաաբ ՚ի պատերազմի անդ։ Յամին չորրորդի Աքաաբու թագաւորեաց Յովսափատ որդի Ասայի ամս քսան եւ հինգ. արար ուղղութիւն եւ մեռաւ։ Յամին եւթնուտասներորդի Յովսափատայ թագաւորեաց յԻսրայէլի Ոքոզիա որդի Աքաաբու ամս երկուս, եւ արար չարիս, եւ մեռաւ։