1Եւ անդ խրախուսեաց ա՛յր անօրէն, եւ անուն նորա Սաբեէ որդի Բոքորայ՝ ա՛յր Յեմինացի, փո՛ղ եհար եղջերաւ՝ եւ ասէ. Չի՛ք մեր մասն ՚ի Դաւթի, եւ ո՛չ ժառանգութիւն յորդին Յեսսեայ. չուեա՛ այր իւրաքանչիւր ՚ի բնակութիւն քո Իսրայէ՛լ։ 2Եւ ել ամենայն Իսրայէլ ՚ի Դաւթէ զկնի Սաբէեայ՝ որդւոյ Բոքորայ, եւ այր Յուդայ չոգա՛ն զհետ թագաւորին իւրեանց ՚ի Յորդանանէ մինչեւ ցԵրուսաղէմ։

3Եւ եմուտ Դաւիթ ՚ի տուն իւր յԵրուսաղէմ, եւ ա՛ռ արքայ զտասն կանայս զհարճս իւր զոր եթող պահել զտունն, եւ ետ զնոսա ՚ի տո՛ւն պահեստի, եւ կերակրեա՛ց զնոսա. եւ առ նոսա ո՛չ եմուտ. եւ էին նեղեալք, զի մինչեւ ցօր մահուան իւրեանց կեցին այրիք։ 4Եւ ասէ Դաւիթ ցԱմեսայի. Ձայնեա՛ առ իս զամենայն այր Յուդայ զերի՛ս աւուրս, եւ դու ա՛յսր եկեսցես։ 5Եւ գնաց Ամեսայի ձայնե՛լ զՅուդայ, եւ յամեաց ՚ի ժամանակէն զոր եդ նմա։

6Եւ ասէ Դաւիթ ցԱբեսսա. Արդ՝ առնէ մեզ չա՛ր Սաբեէ որդի Բոքորայ վասն Աբեսողոմայ. արդ՝ ա՛ռ դու ընդ քեզ զծառայս տեառն քոյ, եւ պնդեա՛ց զհետ նորա. գուցէ գտանիցէ իւր քաղաքս ամուրս, եւ ածիցէ ստուերա՛ծս ՚ի վերայ աչաց մերոց։ 7Եւ ելին զհետ նորա Աբեսսա՛ եւ արք Յովաբայ, եւ Քերեթին եւ Ոփելեթին, եւ ամենայն զօրաւորք, եւ ելին յԵրուսաղեմէ պնտել զհետ Սաբեէ որդւոյ Բոքորայ։ 8Եւ մինչդեռ էին նոքա առ վիմին մեծի որ ՚ի Գաբաւոն, եւ Ամեսայի եմուտ առաջի նոցա. եւ Յովաբ զգեցեալ էր վարապանակս զրա՛հից. եւ ՚ի վերայ նորա սուսեր ընդ մէջ, ծպնեա՛լ առ միջովն պատենիւք հանդերձ. եւ ա՛յն էր թերաքամեալ։ 9Եւ ասէ Յովաբ ցԱմեսայի, եթէ ո՞ղջ իցես եղբայր. եւ կալաւ Յովաբ աջով ձեռամբն զմօրուացն Ամեսայայ համբուրե՛լ զնա։ 10Եւ Ամեսայի ո՛չ զգուշացաւ ՚ի սրոյն որ էր ՚ի ձեռին Յովաբայ. եւ եհար զնա նովաւ Յովաբ ընդ սնակուշտն, եւ վայթեցաւ որովայն նորա յերկիր, եւ ո՛չ կրկնեաց նմա. եւ մեռաւ Ամեսայի։ Եւ Յովաբ եւ Աբեսսա եղբայր իւր պնդեցան զհետ Սաբէեայ որդւոյ Բոքորեայ։ 11Եւ այր ոմն եկն եկաց ՚ի վերայ Ամեսայայ յերիտասարդացն Յովաբայ՝ եւ ասէ. Որ ոք սիրիցէ զՅովաբ կամ զԴաւիթ, երթիցէ՛ զհետ Յովաբայ եւ Աբեսսայ։ 12Եւ Ամեսայի կա՛յր թաթաւեալ յարեանն ՚ի մէջ ճանապարհին. եւ տեսեալ առնն եթէ զտեղի՛ առեալ կայ ամենայն զօրն, տապալեա՛ց զԱմեսայի ՚ի ճանապարհէն յանդն, եւ ընկէց ՚ի վերայ նորա հանդերձ. քանզի տեսանէր զամենայն ոք եկեալ կացեալ ՚ի վերայ նորա։ 13Եւ իբրեւ փոխեցաւ ՚ի ճանապարհէն, անցանէր ամենայն այր Իսրայէլի զհետ Յովաբայ պնդել զհետ Սաբէեայ որդւոյ Բոքորեայ։

14Եւ անց ընդ ամենայն ցեղսն Իսրայէլի յԱբէլ եւ ՚ի Բեթմաքա՝ եւ ամենայն ընտիր ընտի՛րքն ժողովեցան եւ եկին զհետ նորա։ 15Եւ հասին եւ պատեցին ՚ի վերայ նորա զԱբէլ եւ զԲեթմաքայ. եւ կուտեցին բլո՛ւր հողոյ հանդէպ քաղաքին, եւ կանգնեցաւ իբրեւ զպատուար. եւ ամենայն զօրն որ ընդ Յովաբայ եղծանէ՛ր կործանէ՛ր զպարիսպն։ 16Եւ աղաղակեաց կին մի իմաստուն ՚ի պարսպէն եւ ասէ. Լուարո՛ւք լուարո՛ւք, ասացէ՛ք ցՅովաբ. Մատի՛ր այսր եւ խօսեցա՛յց ընդ քեզ։ 17Եւ մատեաւ առ նա. եւ ասէ կինն. եթէ դո՞ւ իցես Յովաբ։ Եւ ասէ. Ե՛ս եմ։ Եւ ասէ ցնա. Լո՛ւր բանից աղախնոյ քոյ։ Եւ ասէ Յովաբ. ՚Ի լսե՛լ եկեալ եմ ես։ 18Եւ խօսեցաւ՝ եւ ասէ. Բա՛ն ճառէր յառաջինս. եւ ասէին. Հարցանելով հարցաւ յԱբէլ եւ ՚ի Դան. եթէ պակասեցուսցե՞ն, եթէ ասպատակիցե՞ն, հաւատարիմք Իսրայէլի. հարցանելով հարցցեն յԱբէլ, եւ ապա թէ պակասեցուցանիցեն։ 19Ե՛ս եմ խաղաղարար հաստատութեան Իսրայէլի, եւ դու խնդրես կոտորե՞լ զքաղաքս Իսրայէլի. ընդէ՞ր ընկղմես զժառանգութիւն Տեառն։ 20Պատասխանի ետ Յովաբ՝ եւ ասէ. Քա՛ւ լիցի ինձ, քա՛ւ լիցի թէ ընկղմեցից եւ ապականեցից. 21ո՛չ այդպէս է բանդ. զի ա՛յր մի ՚ի լեռնէ Եփրեմի Սաբեէ անուն նորա որդի Բոքորեայ, համբարձ զձեռն իւր ՚ի վերայ արքայի Դաւթի. տո՛ւք ինձ զնա՛ միայն, եւ գնացի՛ց ՚ի քաղաքէ աստի։ Եւ ասէ կինն ցՅովաբ. Ահա՛ գլուխ նորա ընկեսցի՛ առ քեզ ընդ պարիսպս։ 22Եւ եմո՛ւտ կինն առ ամենայն ժողովուրդն, եւ խօսեցաւ ընդ ամենայն քաղաքին իմաստութեամբ իւրով հատանել զգլուխն Սաբէեայ որդւոյ Բոքորեայ. եւ հատին ընկեցին զնա առ Յովաբ. եւ փո՛ղ եհար եղջերեաւն, եւ սփռեցան ՚ի քաղաքէն յայնմանէ այր իւրաքանչիւր ՚ի բնակութիւնս իւրեանց. եւ Յովաբ դարձաւ յԵրուսաղէմ առ արքայ։ 23Եւ Յովաբ է՛ր ՚ի վերայ ամենայն զօրուն Իսրայէլի. եւ Բանեա որդի Յովիդեայ ՚ի վերայ Քերեթայն եւ Ոփելեթայն. 24եւ Ադոնիրամ ՚ի վերայ հարկաց. եւ Յովսափատ որդի Աքիլովթայ յիշատակաց. 25եւ Սուդաէ դպրապետ. եւ Սադովկ եւ Աբիաթար քահանայք. 26եւ Իրա՛ս որ Յարիմն էր՝ քահանա՛յ Դաւթի։