1Եւ եղեւ յետ մահուանն Սաւուղայ, եւ Դաւիթ դարձա՛ւ ՚ի հարկանելոյ զԱմաղեկ. եւ նստաւ Դաւիթ ՚ի Սիկելակ աւուրս երկուս։ 2Եւ եղեւ յետ աւուրն երկրորդի, եւ ահա ա՛յր եհաս ՚ի բանակէ զօրուն Սաւուղայ, եւ հանդերձք իւր պատառեալք, եւ հո՛ղ զգլխով իւրով. եւ եղեւ ՚ի մտանել նորա առ Դաւիթ. անկա՛ւ յերկիր եւ երկի՛ր եպագ նմա։ 3Եւ ասէ ցնա Դաւիթ. Ուստի՞ գաս դու։ Եւ ասէ ցնա ՚ի բանակէ՛ն Իսրայէլի զերծեալ եմ ես։ 4Եւ ասէ ցնա Դաւիթ. Զի՞նչ զրո՛յց է պատմեա՛ ինձ։ Եւ ասէ. Փախեաւ ժողովուրդն ՚ի պատերազմէն, եւ անկա՛ն բազումք ՚ի ժողովրդենէն եւ մեռան. եւ Սաւուղ եւ Յովնաթան մեռան։ 5Եւ ասէ Դաւիթ ցպատանին որ պատմեաց նմա. Զիա՞րդ գիտես եթէ մեռաւ Սաւուղ եւ Յովնաթան որդի նորա։ 6Եւ ասէ պատանին որ պատմեաց նմա. Դիպելո՛վ դիպեցայ ՚ի լերինն Գեղբուա, եւ ահա Սաւուղ յեցեա՛լ կայր ՚ի նիզակն իւր. եւ ահա կառք եւ ախոյանք հեծելոց գումարեցա՛ն ՚ի նա։ 7Եւ հայեցաւ ՚ի թիկունս իւր եւ ետես զիս, եւ կոչեա՛ց զիս. եւ ասեմ ա՛ւասիկ եմ ես։ 8Եւ ասէ ցիս. Ո՞վ ես դու։ Եւ ասեմ. Ամաղեկացի՛ եմ ես։ 9Եւ ասէ ցիս. Արի՛ ՚ի վերայ իմ եւ սպա՛ն զիս. զի կալաւ զիս մո՛ւթ անհնարին. մինչ դեռ ամենայն շունչ իմ յիս է։ 10Եւ յարեա՛յ ՚ի վերայ նորա եւ սպանի զնա. զի գիտէի թէ ո՛չ է ապրանաց, յետ անկանելոյն նորա. եւ առի զթագն ՚ի գլխոյ նորա, եւ զապարանջանս ՚ի բազկէ նորա, եւ բերի՛ զնոսա տեառն իմում այսր։ 11Եւ բուռն եհար Դաւիթ զհանդերձից իւրոց եւ պատառեաց զնոսա. եւ ամենայն արք որ ընդ նմա պատառեցին զհանդերձս իւրեանց։ 12Եւ կոծեցան եւ պահեցին եւ լացին մինչեւ ցընդերեկս ՚ի վերայ Սաւուղայ եւ Յովնաթանու որդւոյ նորա, եւ ՚ի վերայ ժողովրդեանն Յուդայ. եւ ՚ի վերայ տանն Իսրայէլի զի հարա՛ն սրով։ 13Եւ ասէ Դաւիթ ցպատանին որ պատմեաց նմա. Ուստի՞ ես դու։ Եւ ասէ. Որդի առն պանդխտի Ամաղեկացւո՛յ եմ ես։ 14Ասէ ցնա Դաւիթ. Եւ զիա՞րդ ո՛չ երկեար ձգել զձեռն քո ապականել զօծեալն Տեառն։ 15Եւ կոչեա՛ց Դաւիթ զմի ՚ի մանկտւոյն եւ ասէ. Մատի՛ր պատահեա դմա։ Եւ եհար զնա եւ մեռաւ։ 16Եւ ասէ ցնա Դաւիթ. Արիւն քո ՚ի գլո՛ւխ քո. զի բերա՛ն քո խօսեցաւ զքէն եւ ասէ, թէ ե՛ս սպանի զօծեալն Տեառն։

17Եւ ողբա՛ց Դաւիթ զողբս զայս ՚ի վերայ Սաւուղայ եւ ՚ի վերայ Յովնաթանու որդւոյ նորա. 18եւ ասաց Դաւիթ ուսուցանե՛լ որդւոցն Յուդայ ※ աղեղնաւորութիւն. եւ ահա գրեալ է ՚ի գիրս Ուղղութեան։ 19Արձանացի՛ր Իսրայէլ, ՚ի վերայ բլրոցն ՚ի բարձունս քո վիրաւորաց. զիա՛րդ անկան զօրաւորքն։ 20Մի՛ պատմէք ՚ի Գէթ, եւ մի՛ տայք զայդ աւետիս յելս Ասկաղոնի. զի մի՛ երբէք ուրախ լիցին դստերք այլազգեացն, եւ մի՛ ցնծասցեն դստերք անթլփատիցն։ 21Լերինք Գեղբուայ, մի՛ իջցէ ՚ի ձեզ ցօղ. եւ մի՛ եկեսցէ ՚ի վերայ ձեր անձրեւ անդաստանք պտղոց, զի ա՛նդ ապականեցաւ ասպար զօրաւորաց. վահանն Սաւուղայ ո՛չ օծաւ իւղով։ 22Յարենէ՛ վիրաւորաց, եւ ՚ի ճարպոյ զօրաւորաց. աղեղն Յովնաթանու ո՛չ դարձաւ ունայն յետս. եւ սուրն Սաւուղայ ո՛չ ամփոփեցաւ դատարկացեալ։ 23Սաւուղ եւ Յովնաթան սիրելիք, եւ գեղեցի՛կք եւ վայելուչք. չմեկնեա՛լք ՚ի կենդանութեան իւրեանց, եւ ո՛չ մեկնեցան ՚ի մահուա՛ն իւրեանց. թեթեւագո՛յնք քան զարծուիս. զօրացան առաւել քան զառիւծունս։ 24Դստերք Իսրայէլի լացէ՛ք ՚ի վերայ Սաւուղայ. լացէ՛ք ՚ի վերայ նորա որ զգեցուցանէր զձեզ կարմիրս՝ հանդերձ զարդուց ձերոց. որ արկանէր զարդս ոսկւոյ ՚ի վերայ հանդերձից ձերոց։ 25Զիա՞րդ անկան զօրաւորքն ՚ի մէջ պատերազմի. Յովնաթան ՚ի վերայ բարձանց քոց վիրաւոր։ 26Ցաւէ՛ ինձ ՚ի վերայ քո եղբայր իմ Յովնաթան. գեղեցկացա՛ր ինձ յոյժ. զարմանալի՛ եղեւ սէր քո ինձ քան զսէր կանանց։ 27Զիա՞րդ անկան զօրաւորքն, եւ կորեա՛ն անօթքն պատերազմականք։