1Առ եղբարս Հրէաստանեայս, որ ՚ի կողմանս Եգիպտացւոցդ են. յեղբարց Հրէից՝ յԵրուսաղեմացւոց, եւ յեղբարց Հրէաստանեայց առ ձեզ ողջո՛յն. խաղաղութեամբ բազմաւ 2առատասցի ՚ի ձեզ Աստուած. եւ յիշեսցէ՛ նա զուխտն զոր ե՛դ ընդ Աբրահամու, ընդ Սահակայ, ընդ Յակոբայ, ընդ հաւատարի՛մ ծառայս իւր։ 3Եւ տացէ ձեզ սիրտ յամենայնի պաշտե՛լ զնա, եւ առնել զկամս նորա յանձինս մտադեւրս, եւ ՚ի սիրտս կամակարս. 4բանալ զաչս եւ զականջս սրտից ձերոց յօրէնս իւր եւ ՚ի հրամանս, առնել խաղաղութիւն՝ 5եւ լսե՛լ խնդրուածոց ձերոց. հաճեսցի՛ ընդ ձեզ, եւ մի՛ ՚ի ձեռաց թողցէ զձեզ ՚ի ժամանակս նեղութեան։ 6Եւ արդ՝ այժմիկ կանխե՛մք մեք յաղօթս մեր վասն ձեր։ Յամս թագաւորութեանն Դեմետրի՝ 7յամին հարիւրորդի վաթսներորդի իններորդի. մեք Հրէայք գրեցաք զայս առ ձեզ, ՚ի նեղութեանն որ հասեա՛լ էր ՚ի վերայ մեր։ ՚Ի ժամանակի անդ յորում եկա՛ց յետս Յասոն եւ որ ընդ նմա էին ՚ի սուրբ գետնոյ եւ յարքայութենէ անտի. 8եւ հրձի՛գ արարին զդուռնն, եւ հեղին զարիւն անբիծ, աղօ՛թս մատուցաք մեք Տեառն, եւ լուա՛ւ մեզ. եւ մատուցաք մեք ուխտս եւ խունկս՝ եւ պատարագս նաշհւօք, եւ եդաք մեք զհացն յաճախաց առաջի։ 9Եւ արդ՝ արասջի՛ք դուք զաւուրսն տաղաւարահարաց յամսեանն Քասղեւ։ 10Յամին ութսներորդի ութերորդի՝ որ յԵրուսաղեմացւոց, եւ ՚ի ծերակոյտ Հրէաստանեայց, եւ ՚ի Յուդայէ՝ առ Երիստաբուղ՚ոս վարդապե՛տ Պտղոմեայ արքայի, որ է ինքն յազգէ քահանայիցն օծելո՛ց սակի, որ են ՚ի կողմանս Եգիպտացւոց Հրէայք. ողջո՛յն ընդ ձեզ եւ խաղաղութիւն։ 11՚Ի մեծամեծ վշտացս ապրեալքս յԱստուծոյ, մեծապէ՛ս գոհանամք զնմանէ. որպէս զի՝ զիա՛րդ ՚ի մարտ պատերազմի պատրաստեալ էաք ընդ առն թագաւորի. զի նա ինքնին եռացոյց, եւ եհեղ զայնոսիկ 12որ եկեալ պատեալ պաշարեալ պահէին զսուրբ քաղաքն։ Քանզի ՚ի ժամանակի իբրեւ դիմեաց ինքնին իշխանն ՚ի կողմանս Պարսից, 13անթիւ անհամար զօրօքն հանդերձ. եւ անդէն անկան կործանեցան շուրջ զԱնանեայ տաճարաւն. ՚ի խորհուրդ յիմարութեան խորհեցան նոքա զՆէեմեայ տաճարաւն։ 14Զի իբր բնակութեամբ իմն հասեալ կայր ՚ի տեղի անդր ինքնին Անտիոքոս՝ եւ որ ընդ նմա բարեկամքն էին առնուլ զգանձսն ամենայն իբրեւ ՚ի պատճառս վարձկանաց համարի։ 15Առաջի արարին քահանայք տաճարին զամենայն։ Եւ նա յօժարեաց գալ մտանել սակաւուք ՚ի ներքս. իբրեւ եղեւ միջամուտ սրահիցն՝ համարձա՛կ զդրունսն առին զարտաքինս պարսպացն ընդ որ եմուտ Անտիոքոս. 16եւ բացին զպատուհանսն գաղտնիս որ ընդ առաստաղակալօքն էին, եւ ընդ այնոսիկ սկսան հոսել վիրգս մեծամեծս, եւ անդէն զառաջնորդն գնդա՛ւն հանդերձ սատակեցին։ Իբրեւ զնոսա ՚ի ներքս յօշեցին, հանին զկառափունսն եւ ընկեցին ՚ի պարսպէն ՚ի մէջ զօրացն։ 17Վասն այսր ամենայնի օրհնեա՛լ է Աստուած որ ետ ՚ի ձեռս զամպարիշտս։ 18Արդ մեք իբրեւ կամեցաք ՚ի քսաներորդի հինգերորդի ՚ի Քասղեւ ամսեանն սրբել զտաճարն. լա՛ւ համարեցաք զայս եւ ձեզ ցուցանել, զի եւ դուք արասջիք զայս իբրեւ զօրէնս տօնիցն տաղաւարահարացն. եւ հրոյն որպէս շինեաց Նէեմի զտաճարն եւ զսեղանն, յորում մատուցանէր զպատարագսն ողջակիզացն։

19Քանզի ՚ի ժամանակի յորում վարեցա՛ն հարքն մեր ՚ի կողմանս Պարսից որ ա՛յնց ժամանակաց պաշտօնասէր քահանայք էին, առին ՚ի սեղանոյ անտի զհուրն ՚ի ծածուկ, եւ տարան թաքուցին ՚ի խորշս կողմանցն անջո՛ւր ջրհորոցն. ա՛նդ զգուշութեամբ զտեղին հետախաղա՛ղ ծածկէին, զի ամենայն տեղին աներեւո՛յթ լիցի։ 20Իբրեւ անցին ա՛մք բազումք, իբրեւ կամք եղեն Աստուծոյ, առաքեաց Նէեմի զհրոյն՝ հրամանաւ Պարսից արքային, զթոռունս քահանայապետիցն այնոցիկ. որոց ծածկեալ էր թաքուցեալ զհուրն զի բերցեն։ Նոքա իբրեւ եկին, պատմեցին եւ ասեն. Բայ՝ հո՛ւր ինչ մեք անդր ո՛չ գտաք, բայց գտաք մեք անդ ջուր դանդաղամած թանձրացեալ։ 21Ապա ետ նոցա հրաման երթալ մխոցա՛ւ առնուլ եւ բերել։ Եւ իբրեւ եղեւ ժա՛մ պատարագացն ողջակիզաց, հրամա՛ն ետ քահանայապետն Նէեմի ցանե՛լ զայն ՚ի վերայ փայտիցն եւ պատարագացն։ 22Եւ իբրեւ զայս արարին՝ փոքր մի ժամանակ անց ՚ի վերայ. եւ արեգակն շո՛ղ ամպագոյն ՚ի վերայ ծագեաց, բորբոքեցաւ բոց հրոյն ՚ի վերայ փայտից սեղանոյն՝ եւ մաշեա՛ց զողջակէզսն, զի սքանչացեալ էին ամենեքեան։ 23Ձա՛յն առին՝ սկսան օրհնել քահանայքն մինչդեռ ողջակէզքն կատարէին. բայց առաջնորդէ՛ր Յովնաթան իբրեւ ՚ի բերանոյ Նէեմեայ, եւ այլքն զկնի կցէին։ 24Եւ է՛ր աղօթիցն օրինակ՝ ա՛յս։ Տէ՛ր Տէր Աստուած ամենայն արարածոց, ահեղ, հզօր, ճշմարիտ, արդա՛ր եւ ողորմած. դո՛ւ միայն թագաւոր քաղցր. 25դու միա՛յն ես որ մատակարարես ամենայնի զամենայն. դու միայն ես արդա՛ր եւ ճշմարիտ, ամենակա՛լ յաւիտենից. որ ապրեցուցանես զԻսրայէլ յամենայն չարեաց, որ արարեր զհարսն ա՛յնպէս ընտրեալս, եւ սրբեցեր զնոսա։ 26Ընկա՛լ զպատարագս զայս փոխանակ ամենայն ժողովրդեան քոյ, եւ պահեա՛ դու զժառանգութիւն քո։ 27Սրբեա՛ եւ ժողովեա՛ զցրումն գերութեան մերոյ. ազատեա՛ զայնոսիկ որ կան ՚ի ծառայութիւն անարգելոց եւ պղծոց. հայեա՛ց ՚ի ծառայս քո. ծանիցե՛ն հեթանոսք՝ թէ դո՛ւ ես Աստուած մեր։ 28Հա՛ր հարուածովք քովք զայնոսիկ որ բռնադատեցին զմեզ՝ հեթանոսք պիղծք եւ անարգեալք, որ այժմ հպարտացեալ եւ ամբարտաւանեա՛լ են ՚ի վերայ մեր։ 29Եւ տնկեա՛ դու զժողովուրդ քո ՚ի տեղի սրբութեան քոյ, որպէս ասա՛ցն Մովսէս։ 30Եւ քահանայքն օրհնէին զօրհնութիւնս իւրեանց։ 31Եւ ողջակէզքն տակաւ վառեալ բորբոքեալ մաշէին։ Եւ իբրեւ վախճա՛ն եղեւ պատարագացն, զջուրն մնացեալ հրամայեաց Նեէմի զվիմօքն արկանել։ 32Եւ իբրեւ ա՛յս եղեւ, առաւել բոցն ՚ի վերայ բորբոքեցաւ. եւ իբրեւ բոցոյն նշոյլք եղեն, դարձեալ միւսանգամ վառեցաւ բորբոքեցաւ սեղանն, եւ որ ինչ էր մնացեալ՝ եւ ա՛յն մաշեցաւ։ 33Եւ իբրեւ իրքն այն համարձա՛կ յայտնեցան, եւ բանքն ՚ի թագաւոր անդր հասին, եւ եկին տեսին զտեղին յորում զհուրն թաքուցեալ էր քահանայիցն գերելոց, ջո՛ւր բղխեաց. ուստի եւ քահանայքն որ զՆեէմեաւն էին՝ զողջակէզսն իւրեանց կատարեալ սրբեցին։ 34Ապա իբրեւ եհաս թագաւորն յիրացն հաստատութեան վերայ՝ հրամայեաց շուրջ փակե՛լ զտեղին, եւ տաճար շինեցին։ 35Եւ ում կամէր շնորհս առնել թագաւորն՝ անտի՛ տայր պարգեւ. եւ ում տայր՝ բազում ինչս մատուցանէին նմա։ 36Եւ անո՛ւն եդին նմա որ զՆեէմեաւն էին՝ Նեփթէ՛, որ թարգմանեալ կոչի սրբի՛չ։ Այլ կարդային զանուն նորա բազումք, Եփրաթա։