1Լա՛ւ էր եթէ ներէի՛ք փոքր մի եւ իմում անզգամութեանս. այլ եւ անսացէ՛ք իսկ։ 2Նախանձեցուցանե՛մ զձեզ ՚ի նախանձն Աստուծոյ. զի խօսեցայց զձեզ ա՛ռն միում, իբրեւ զկո՛յս մի սուրբ՝ յանդիմա՛ն կացուցանել Քրիստոսի։ 3Բայց երկնչիմ, գուցէ՛ որպէս օ՛ձն խաբեաց զԵւա խորամանգութեա՛մբ իւրով՝ ապականեսցի՛ն միտք ձեր ՚ի միամտութենէն որ ՚ի Քրիստոս։ 4Զի եթէ որ գալոցն իցէ ա՛յլ Քրիստոս քարոզիցէ՛ զոր մեքն ո՛չ քարոզեցաք, կամ ոգի օտա՛ր առնուցուք՝ զոր ո՛չ առէք, կամ աւետարան օտա՛ր՝ զոր ո՛չ ընկալարուք, բարւո՛ք անսայիք նոցա։ 5Բայց ես ա՛յսպէս համարիմ, թէ ո՛չինչ իւիք պակաս իցեմ քան զլա՛ւ առաքեալսն։ 6Թէպէտ եւ տգէ՛տ եւս իցեմ բանիւ, այլ ո՛չ եթէ գիտութեամբ. սակայն յամենայնի՛ յայտնեցաք զանձինս ամենեւին առ ձեզ։ 7Եւ եթէ վնա՞ս ինչ գործեցի՝ զի զա՛նձն խոնարհեցուցի. եւ այն՝ զի դուք բարձրասջիք. զի ձրի՛ զաւետարանն Աստուծոյ աւետարանեցի ձեզ։ 8Զա՛յլ եկեղեցիս կողոպտեցի՛, առեալ թոշակ ՚ի ձե՛ր սպասաւորութիւն։ 9Եւ յորժամ եկի առ ձեզ. թէպէտ եւ պակասեա՛ց ինչ, ո՛չ զոք ՚ի ձէնջ ձանձրացուցի, զի զպակասութիւնն իմ լցին եղբարքն եկեալք ՚ի Մակեդովնացւոց. եւ յամենայնի առա՛նց ծանրանալոյ ձեզ զա՛նձն իմ պահեցի՝ եւ պահեցի՛ց։ 10Զի գո՛յ յիս ճշմարտութիւնն Քրիստոսի։ Զի պարծանքս այս ո՛չ արգելցին յինէն ՚ի կողմա՛նս Աքայեցւոց։ 11Ընդէ՞ր. իբրու թէ ո՞չ սիրիցեմ զձեզ. զայն Աստուած գիտէ. 12զոր առնե՛մն՝ եւ արարից. զի հատի՛ց զպատճառս ա՛յնոցիկ՝ որ զպատճա՛ռսն կամիցին. զի որով պարծինն, եւ նոքա՛ իբրեւ զմե՛զ գտանիցին։ 13Զի այնպիսիքն սո՛ւտ առաքեալք, մշա՛կք նենգաւո՛րք, կերպարանին ՚ի կերպարանս առաքելոց Քրիստոսի։ 14Եւ չե՛ն ինչ զարմանք. քանզի եւ ինքն Սատանայ կերպարանի ՚ի հրեշտա՛կ լուսոյ. 15եւ ո՛չինչ է մեծ՝ թէ եւ պաշտօնեա՛յք նորա կերպարանին իբրեւ զպաշտօնեա՛յք արդարութեան. որոց կատարածն եղիցի ըստ գործո՛ց իւրեանց։ 16Դարձեա՛լ ասեմ, մի՛ ոք համարեսցի զիս անզգամ. ապա թէ ոչ, գո՛նէ՝ իբրեւ զանզգամ ընկալարուք զիս, զի եւ ե՛ս փո՛քր մի ինչ պարծեցայց։ 17Եւ զոր խօսիմս, ո՛չ եթէ ըստ Տեառն ինչ խօսիմ, այլ իբրեւ անզգամութեամբ՝ ըստ կարգի ա՛յդց պարծանաց։ 18Եւ քանզի բազո՛ւմք պարծին ըստ մարմնոյ, որպէս եւ ես պարծեցայց։ 19Մտադիւրութեամբ անսայիք անմտա՛ցն՝ ձերո՛վդ իմաստութեամբ։ 20Քանզի անսա՛յք, եթէ ոք խաբէ՜ զձեզ, եթէ ոք ծառայեցուցանէ՛, եթէ ոք ուտէ՛ զձեր, եթէ ոք առնո՛ւ ինչ, եթէ ոք հպարտանա՛յ, եթէ ոք զձեզ յանդիմա՛ն հարկանէ. 21ըստ անարգանա՛ցդ ասեմ, իբրեւ թէ մեք տկարացա՛ք արդեւք. յոր ինչ ոք համարձակիցի, անզգամութեամբ ասեմ, համարձակի՛մ եւ ես։ 22Եբրայեցի՞ք իցեն, եւ ե՛ս. Իսրայէլացի՞ք իցեն, եւ ե՛ս. զաւակ Աբրահամո՞ւ իցեն, եւ ե՛ս. 23պաշտօնեայք Քրիստոսի՞ իցեն, յանդգնագո՛յնս ասացից՝ թէ առաւե՛լ եւս ես. եթէ վաստակօք՝ առաւե՛լ, եթէ գանիւք՝ եւ՛ս առաւել. եթէ բանտիւ՝ աւելի՛ քան զնոսա, եթէ մահուամբք՝ բազո՛ւմ անգամ։ 24՚Ի հրէից, հնգիցս՝ քառասո՛ւն միով պակա՛ս արբի. 25երիցս ձաղկեցա՛յ. միանգամ քարկո՛ծ եղէ. երի՛ցս նաւակո՛ծ եղէ. զտի՛ւ եւ զգիշեր յանդո՛ւնդս տառապեցայ. 26՚ի ճանապա՛րհս բազում անգամ։ Վի՛շտս ՚ի գետոց, վի՛շտս յաւազակաց, վի՛շտս յազգէ, վիշտս ՚ի հեթանոսաց, վի՛շտս ՚ի քաղաքի, վի՛շտս յանապատի, վի՛շտս ՚ի ծովու, վի՛շտս ՚ի սո՛ւտ եղբարց. 27՚ի ջա՛նս՝ եւ ՚ի վաստակս. ՚ի տքնութիւնս բազում անգամ, ՚ի քա՛ղց՝ եւ ՚ի ծարաւ. ՚ի պա՛հս բազո՛ւմ անգամ. ՚ի ցո՛ւրտ եւ ՚ի մերկութեան։ 28Թո՛ղ զա՛յլ նեղութիւնսն. եւ զի հանապազ խուժա՛նն ՚ի վերայ իմ կուտէր, եւ հոգք ամենա՛յն եկեղեցեացն։ 29Ո՞ հիւանդանայ, եւ ո՛չ ես հիւանդանամ. ո՞ գայթագղի, եւ ո՛չ ես տապանամ։ 30Եթէ պարծել ինչ պա՛րտ իցէ, զտկարութեա՛նն պարծեցայց։ 31Աստուած եւ Հայր Տեառն մերոյ Յիսուսի գիտէ՛՝ որ է օրհնեալ յաւիտեանս, զի ո՛չ ստեմ։ 32՚Ի Դամասկոս ազգապե՛տն Արետա՛յ արքայի պահէր զքաղաքն Դամասկացւոց ունել զիս. 33եւ ընդ պատուհա՛նն վանդակաւ կախեցայ ընդ պարիսպն, եւ փախեա՛յ ՚ի ձեռաց նորա։