1Եւ եկն Ռոբովամ ՚ի Սիւքեմ, վասն զի ՚ի Սիւքեմ գայր ամենայն Իսրայէլ թագաւորեցուցանել զնա։ 2Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ Յերոբովամ որդի Նաբատայ, եւ ինքն էր յԵգիպտոս փախուցեալ յերեսաց արքայի Սողոմոնի, եւ բնակէր Յերոբովամ յԵգիպտոս. եւ դարձաւ Յերոբովամ յԵգիպտոսէ, 3առաքեցին եւ կոչեցին զնա։ Եւ եկն Յերոբովամ եւ ամենայն եկեղեցին Իսրայէլի առ արքայ Ռոբովամ՝ եւ ասեն. 4Հա՛յր քո խստացոյց զլուծ մեր. եւ արդ՝ թուլացո՛ զխիստ ծառայութիւն հօր քոյ, եւ զլուծ նորա զծանր զոր եդ ՚ի վերայ մեր. եւ ծառայեսցուք քեզ։ 5Եւ ասէ ցնոսա. Երթա՛յք մինչեւ յաւուրս երիս, եւ եկեսջի՛ք առ իս։ Եւ գնաց ժողովուրդն։ 6Եւ ժողովեաց արքայ Ռոբովամ զծերսն որք կային առաջի Սողոմոնի հօր նորա մինչդեռ կենդանի՛ էր նա, եւ ասէ. Զիա՞րդ թուի ձեզ, եւ զի՞նչ խորհիք պատասխանի առնել ժողովրդեանն այնմ, բա՛ն ինչ։ 7Եւ խօսեցան ընդ նմա եւ ասեն. Եթէ այսօր լինիս բարի՛ ժողովրդեան քում, եւ հաճո՛յ լիցիս, եւ խօսեսցիս ընդ նոսա բանս բարիս. եւ եղիցին քեզ ծառայք զամենայն աւուրս։ 8Եւ եթող զխորհուրդ ծերոցն զոր խորհեցան ընդ նմա, եւ խորհեցաւ ընդ մանկտի սննդակիցսն իւր որք կային առաջի նորա. 9եւ ասէ ցնոսա. Զի՞նչ թուի ձեզ, եւ պատասխանի տաց բան ժողովրդեանն այնմիկ որք խօսեցան ընդ իս՝ եւ ասացին. Թողացո՛ ՚ի լծոյն զոր եդ հայր քո ՚ի վերայ մեր։ 10Եւ խօսեցան ընդ նմա մանկտին սննդակիցքն նորա. Ա՛յսպէս խօսեսցիս ընդ ժողովրդեանն որ խօսեցաւ ընդ քեզ՝ եւ ասաց. Հա՛յր քո ծանրացոյց զլուծն մեր, եւ դու թո՛ղ մեզ. ա՛յսպէս ասասցե՛ս. Փոքր մատնս իմ ստուարագո՛յն է քան զմէջ հօր իմոյ. 11եւ արդ՝ հայրն իմ խրատեաց զձեզ ծանր լծով, եւ ես յաւելի՛ց ՚ի լուծն ձեր. հայր իմ խրատեաց զձեզ գաւազանօք՝ եւ ես խրատեցից զձեզ կարճօք։ 12Եւ եկն Յերոբովամ եւ ամենայն ժողովուրդն առ Ռոբովամ յաւուրն երրորդի, որպէս խօսեցաւ արքայ եւ ասաց. Դարձջի՛ք առ իս յաւուրն երրորդի։ 13Եւ պատասխանի արար արքայ խի՛ստ, եւ եթող արքայ Ռոբովամ զխորհուրդ ծերոցն, 14եւ խօսեցաւ ընդ նոսա ըստ խորհրդոյ մանկանցն՝ եւ ասէ. Հայրն իմ ծանրացոյց զլուծ ձեր, եւ ես յաւելից յայն. հայրն իմ խրատեաց զձեզ գաւազանօք, եւ ես խրատեցից զձեզ կարճօք։ 15Եւ ո՛չ լուաւ արքայ ժողովրդեանն, վասն զի էր կործանումնն յԱստուծոյ. եւ հաստատեաց Տէր զբան իւր զոր խօսեցաւ ՚ի ձեռն Աքիայ Սիլովնացւոյ յաղագս Յերոբովամու որդւոյ Նաբատայ, եւ ամենայն Իսրայէլի. 16եւ ո՛չ լուաւ արքայ նոցա։ Պատասխանի՛ ետ ժողովուրդն արքայի՝ եւ ասեն. Զի՞նչ բաժին կայ մեր ընդ Դաւթի, եւ կամ ժառանգութիւն ընդ որդւոյն Յեսսեայ. ե՛րթ գնա՛ ՚ի բնակութիւնս քո Իսրայէլ. եւ արդ տե՛ս դու զտուն քո Դաւիթ։ Եւ գնաց ամենայն Իսրայէլ ՚ի բնակութիւնս իւր։ 17Եւ արքն Իսրայէլի մնացեալքն ՚ի քաղաքս Յուդայ՝ թագաւորեցուցին ՚ի վերայ իւրեանց զՌոբովամ։ 18Եւ առաքեաց արքայ Ռոբովամ զԱդոնիրամ որ էր ՚ի վերայ հարկացն. եւ քարկոծեցին զնա որդիքն Իսրայէլի քարամբք, եւ մեռաւ։ Եւ արքայ Ռոբովամ փութացաւ ելանե՛լ ՚ի կառս իւր՝ եւ փախչել յԵրուսաղէմ։ 19Եւ անգոսնեաց Իսրայէլ զտունն Դաւթի մինչեւ յօրս յայս։