1Եւ եղեւ յաւուրսն յայնոսիկ՝ ժողովեցան այլազգիքն բանակօք իւրեա՛նց ելանել պատերազմե՛լ ընդ Իսրայէլի. եւ ասէ Անքուս ցԴաւիթ. Գիտալով գիտասցես՝ զի ընդ ի՛ս ելանելոց ես ՚ի պատերազմ, դո՛ւ եւ արք քո։ 2Եւ ասէ Դաւիթ ցԱնքուս. Ա՛յդպէս լիցի. արդ գիտասցե՛ս զինչ գործեսցէ ծառայ քո։ Եւ ասէ՛ Անքուս ցԴաւիթ. Ա՛յդպէս լիցի. անձնապահապե՛տ արարից զքեզ զամենայն աւուրս։

3Եւ Սամուէլ մեռա՛ւ, եւ կոծեցա՛ն զնա ամենայն Իսրայէլ, եւ թաղեցին զնա ՚ի քաղաքին իւրում յԱրիմաթեմ։ Եւ Սաւուղ եբա՛րձ զվհուկս եւ զգէտս յերկրէ։ 4Եւ գումարեցա՛ն այլազգիքն, եւ եկին բանակեցան ՚ի Սովման. եւ ժողովեա՛ց Սաւուղ զամենայն այր Իսրայէլի, եւ բանակեցա՛ն ՚ի Գեղբուէ։ 5Իբրեւ ետես Սաւուղ զբանակ այլազգեացն՝ երկեա՛ւ եւ զարհուրեցա՛ւ սիրտ նորա յոյժ։ 6Եւ եհա՛րց Սաւուղ ՚ի Տեառնէ. եւ ո՛չ արար նմա պատասխանի Տէր երազո՛վք եւ գուշակութեամբք եւ մարգարէիւք։ 7Եւ ասէ Սաւուղ ցծառայս իւր. Խնդրեցէ՛ք ինձ կին մի վհուկ, եւ երթայց առ նա եւ խնդրեցի՛ց նովաւ։ Եւ ասեն ծառայքն նորա ցնա. Ահա է՛ կին մի վհուկ յԱյենդովր։ 8Եւ ծպտեցաւ Սաւուղ, եւ զգեցաւ ա՛յլ հանդերձս. եւ գնա՛ց ինքն եւ երկո՛ւ արք ընդ նմա, եւ եկին առ կինն գիշերի՛։ Եւ ասէ ցնա. Դիւթեա՛ դու ինձ վհկաւդ, եւ հա՛ն ինձ զոր ե՛ս ասացից քեզ։ 9Եւ ասէ կինն. Ահա դու ինքնին իսկ գիտես զոր ինչ արա՛ր Սաւուղ, ո՞րպէս սատակեաց զվհուկս եւ զգէ՛տս յերկրէ. եւ արդ ընդէ՞ր որսաս զանձն իմ սպանանել զնա։ 10Եւ երդուա՛ւ նմա Սաւուղ ՚ի Տէր եւ ասէ. Կենդանի՛ է Տէր, եթէ պատահեսցի՛ քեզ վնաս ՚ի բանիս յայսմիկ։ 11Եւ ասէ կինն. Զո՞ հանից քեզ։ Եւ ասէ. ԶՍամուէ՛լ հան ինձ։ 12Եւ ետես կինն զՍամուէլ, եւ աղաղակեաց ՚ի ձայն մեծ. եւ ասէ կինն ցՍաւուղ. Ընդէ՞ր խաբեցեր զիս եւ դու Սաւո՛ւղ ես։ 13Եւ ասէ ցնա արքայ. Մի՛ երկնչիր, ասա զո՞ տեսեր։ Եւ ասէ ցնա կինն. Աստուա՛ծս տեսանեմ ելեալս յերկրէ։ 14Եւ ասէ ցնա. Զի՞նչ գիտացեր։ Եւ ասէ ցնա. Ա՛յր ուղղորդ ելեալ յերկրէ, եւ արկեալ զիւրեւ կրկնոց։ Եւ ծանեա՛ւ Սաւուղ եթէ Սամուէլ է նա. եւ անկաւ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր՝ եւ եպա՛գ նմա երկիր։ 15Եւ ասէ Սամուէլ ցՍաւուղ. Զի՞ լլկեցեր զիս ելանե՛լ ինձ։ Եւ ասէ Սաւուղ. Նեղեա՛լ եմ յոյժ, եւ այլազգիք պատերազմին ընդ իս. եւ Աստուած հեռացա՛ւ յինէն, եւ ո՛չ լուաւ ինձ՝ ո՛չ մարգարէիւք եւ ո՛չ երազովք. եւ արդ կոչեցի զքեզ ցուցանել ինձ զի՞նչ գործեցից։ 16Եւ ասէ Սամուէլ. Զի՞ հարցանես զիս. եւ Տէր հեռացա՛ւ ՚ի քէն, եւ եղեւ ընդ ընկերի քում. 17եւ արար ընդ քեզ Տէր որպէս խօսեցաւ յիմ ձեռն. եւ պատառեսցէ՛ Տէր զթագաւորութիւնդ ՚ի ձեռաց քոց, եւ տացէ՛ զդա ընկերի քում Դաւթի. 18զի ո՛չ լուար ձայնի Տեառն, եւ ո՛չ արարեր զսրտմտութիւն բարկութեան նորա յԱմաղեկ. վասն ա՛յնր բանի արար քեզ Տէր զայդ յաւուր յայսմիկ։ 19Եւ մատնեսցէ՛ Տէր զԻսրայէլ քեւ՛ հանդերձ ՚ի ձեռս այլազգեացն. եւ վաղիւ՝ դո՛ւ եւ որդիք քո ընդ քե՛զ անկցին. եւ զբանակն Իսրայէլի տացէ Տէր ՚ի ձեռս այլազգեացն։ 20Եւ փութացա՛ւ Սա՛ւուղ եւ անկաւ յոտնկելեաց ՚ի գետին. եւ զարհուրեցա՛ւ յո՛յժ ՚ի բանիցն Սամուելի, եւ զօրութիւն ո՛չ եւս գոյր ՚ի նմա. զի ո՛չ եկեր հաց զտիւն ողջոյն եւ զգիշերն ամենայն։

21Եւ եմո՛ւտ կինն առ Սաւուղ՝ եւ ետես զի տագնապեալ էր յոյժ, եւ ասէ ցնա. Ահա լուա՛ւ աղախին քո ձայնի քում, եւ եդի զոգի իմ ՚ի ձեռին իմում, եւ ունկնդի՛ր եղէ բանիցն զոր խօսեցար ընդ իս. 22եւ արդ լո՛ւր եւ դու ձայնի աղախնոյ քոյ, եւ եդից առաջի քո պատառ մի հա՛ց եւ կերիցես, եւ եղիցի քեզ զօրութիւն. զի երթիցես զճանապարհ քո։ 23Եւ ո՛չ կամեցաւ ուտել. եւ բռնադատեցին զնա ծառայքն իւր եւ կինն, եւ լուա՛ւ ձայնի նոցա, եւ յարեա՛ւ ՚ի գետնոյն, եւ նստա՛ւ յաթոռ։ 24Եւ կնոջն սնուցեալ էր որթ մի ՚ի տան, եւ փութացաւ եզե՛ն զնա. եւ ա՛ռ ալեւր՝ թրեա՛ց, եւ եփեաց բաղարջս. 25եւ մատոյց առաջի Սաւուղայ, եւ առաջի ծառայից նորա, եւ կերան. եւ յարեան գնացի՛ն զգիշերն զայն։