1Եւ մեռա՛ւ Սամուէլ. եւ ժողովեցան ամենայն Իսրայէլ եւ կոծեցան զնա. եւ թաղեցի՛ն զնա ՚ի տա՛ն իւրում յԱրիմաթեմ։ Եւ յարեա՛ւ Դաւիթ եւ էջ յանապատն Մաոնայ։ 2Եւ է՛ր այր մի ՚ի Մաոն, եւ հօտք իւր ՚ի Կարմելոս. եւ այրն մեծատո՛ւն էր յոյժ. եւ նորա էին ոչխարք երեք հազարք, եւ այծք հազար. եւ եղեն կտուրք հօտիցն ՚ի Կարմելոս։ 3Եւ անուն նորա Նաբա՛ղ եւ անուն կնոջ նորա Աբիգեա. եւ կին նորա առա՛տ իմաստութեամբ եւ գեղեցիկ տեսլեամբ յոյժ. եւ այրն խիստ եւ չա՛ր խորհրդովք՝ եւ ա՛յր շնաբարոյ։ 4Եւ լուաւ Դաւիթ յաւուր յայնմիկ եթէ կտրէ Նաբաղ Կարմելացի զհօտս իւր, 5առաքեաց Դաւիթ մանկունս տասն, եւ ասէ Դաւիթ ցմանկունսն. Ելէ՛ք ՚ի Կարմելոս՝ եւ երթա՛յք առ Նաբաղ, եւ հարցէ՛ք յանուն իմ զողջունէ նորա. 6եւ ասասջիք՝ ա՛յսպէս ՚ի սոյն աւուրս ո՞ղջ իցես դու եւ տուն քո, եւ ամենայն որ ինչ քո ո՛ղջ լիցի։ 7Եւ արդ՝ աւասիկ լուայ եթէ կտուրք են հօտից քոց որ ընդ մե՛զ էին յանապատի աստ, եւ ո՛չ արգելաք զդոսա, եւ ո՛չ խուեցաք զդոսա եւ ո՛չ իւիք զամենայն աւուրս որչափ եւ էին ընդ մեզ ՚ի Կարմելոս։ 8Հա՛րց ցմանկտիդ քո եւ պատմեսցեն քեզ։ Եւ գտցե՛ն մանկունքդ շնո՛րհս առաջի աչաց քոց, զի ՚ի բարի՛ աւուր եկին, արդ՝ տացե՛ս որչափ ինչ եւ գտցէ ձեռն քո ծառայից քոց, եւ որդւո՛յ քում Դաւթի։

9Եւ եկին մանկունքն Դաւթի, եւ խօսեցա՛ն զբանսն ընդ Նաբաղայ, ըստ ամենայն բանիցն այնոցիկ յանուն Դաւթի։ 10Ըմբոստացա՛ւ, եւ ե՛տ պատասխանի ծառայիցն Դաւթի եւ ասէ. Ո՛ Դաւիթ, կամ ո՛ որդին Յեսսեայ. բազմացեալ են այսօր ծառայք գնացականք իւրաքանչիւր յերեսաց տեառն իւրոյ։ 11Արդ առնուցում զհա՛ց իմ եւ զգինի՛ իմ եւ զզենլի՛ս իմ զոր զենի կտրողաց իմոց պատրուճա՛կս, եւ տայցեմ արանց զորս ո՞չ գիտիցեմ ուստի իցեն։ 12Եւ դարձա՛ն մանկունքն Դաւթի ՚ի ճանապարհ իւրեանց. եւ եկին պատմեցին Դաւթի ըստ բանիցն այնոցիկ։

13Եւ ասէ Դաւիթ ցա՛րսն իւր. Ածէ՛ք ընդ մէջ իւրաքանչի՛ւր զսուր իւր։ Եւ ածի՛ն ընդ մէջ այր իւրաքանչիւր զսուսեր իւր. ած ընդ մէջ եւ Դաւիթ զսո՛ւր իւր. եւ ելին զհետ Դաւթի իբրեւ արք չորեքարեւր. եւ երկերիւրն եւս անդէ՛ն նստան առ կարասին։ 14Եւ Աբիգեայ՝ կնոջ Նաբաղայ պատմեա՛ց մի ոմն ՚ի մանկտւոյ անտի եւ ասէ. Ահա առաքեաց Դաւիթ հրեշտա՛կս յանապատէն օրհնել զտէ՛ր մեր, եւ նա՝ խուսեաց ՚ի նոցանէն. 15եւ արքն երախտաւո՛ր էին մեզ յոյժ, եւ ո՛չ արգելին զմեզ, եւ ո՛չ իւիք խուեցին զմեզ որչափ եղեա՛ք ընդ նոսա ՚ի բացի. 16եւ իբրեւ զպարի՛սպ էին մեզ զցայգ եւ զցերեկ՝ զամենայն աւուրսն որչափ էա՛ք ընդ նոսա, եւ արածէա՛ք զխաշինսն։ 17Եւ արդ գիտասցե՛ս եւ տեսցե՛ս զինչ գործեսցես. զի վճարեա՛լ է չարութիւն ՚ի վերայ տեառն մերոյ, եւ ՚ի վերայ ամենայն տան նորա. եւ նա՝ ա՛յր ժա՛նտ է, եւ ո՛չ գոյ խօսել ընդ նմա։ 18Եւ աճապարեաց Աբիգեա, եւ ա՛ռ երկերիւր նկանակ, եւ երկուս ամանս գինւոյ, եւ հինգ ոչխա՛ր հասուցեալ, եւ հինգ արդու փոխնդոյ, եւ կա՛յթ մի չամիչ, եւ պաղատիտս երկերիւր. եւ ե՛դ ՚ի վերայ իշոյ։ 19Եւ ասէ ցմանկտին իւր. Երթա՛յք յառաջագոյն քան զիս, եւ ես գա՛մ զկնի ձեր։ Եւ առն իւրում Նաբաղայ ո՛չ եհան ՚ի վեր։ 20Եւ եղեւ ընդ ելանել նորա յէշն, եւ ընդ իջանե՛լ ընդ զանխուլ լերինն, եւ ահա Դաւիթ եւ ա՛րք նորա իջանէին ընդ առաջ նորա. եւ դիպեցա՛ւ նոցա։ 21Եւ ասէ Դաւիթ. Զո՛ւր ուրեմն պահեցի զամենայն ինչ Նաբաղու յանապատի անդ. եւ ո՛չ խուեցա՛ք առնուլ յամենայնէ որ ինչ է՛ր նորա եւ ո՛չ ինչ. եւ հատոյց ինձ չա՛ր երախտեաց իմոց։ 22Օ՛ն եւ օն արասցէ Աստուած Դաւթի, եւ օն եւ օ՛ն յաւելցէ, եթէ թողի՛ց յամենայնէ Նաբաղու մինչեւ ցառաւօտն՝ որ զորմո՛վ միզիցէ։ 23Իբրեւ ետես Աբիգեա զԴաւիթ՝ փութացա՛ւ եւ վազեաց յիշոյն, եւ անկա՛ւ առաջի Դաւթի ՚ի վերայ երեսաց իւրոց, եւ երկի՛ր եպագ նմա յերկիր ※։ 24Եւ անկա՛ւ առ ոտս նորա եւ ասէ. Յի՛ս տէր վնաս իմ. բայց խօսեսցի՛ աղախին քո յականջս քո, եւ լուիցես բանից աղախնոյ քոյ։ 25Մի՛ դիցէ տէր իմ զսիրտ իւր ՚ի վերայ առն ժանտի՛ Նաբաղայ. զի ըստ անուան նորա՝ եւ ի՛նքն է. Նաբա՛ղ անուն նորա՝ եւ անզգամութիւն ընդ նմա։ Եւ ես աղախին քո ո՛չ տեսի զմանկունս քո զոր առաքեցեր։ 26Եւ արդ՝ կենդանի՛ է Տէր եւ կենդանի՛ է անձն քո. որպէս արգել զքեզ Տէր չգա՛լ յարիւն անպարտ, այլ պահե՛լ զձեռն քո առ քեզ. եւ արդ՝ եղիցին իբրեւ զՆաբա՛ղ թշնամիք քո՝ եւ որ խնդրիցեն տեառն իմոյ չարիս։ 27Եւ արդ՝ ա՛ռ զօրհնութիւնս զայս զոր եբեր աղախին քո տեա՛ռն իմում. եւ տացե՛ս մանկտւոյդ որ կան առաջի տեառն իմում։ 28Եւ բա՛րձ զվնաս աղախնոյ քոյ։ Զի առնելո՛վ արասցէ Տէր տեառն իմում տուն հաւատարիմ. զի զպատերազմ տեառն իմոյ Տէր պատերազմի, եւ չարութիւն մի՛ երբէք գտցի ՚ի քեզ։ 29Եւ ո՛չ յարիցէ մարդ հալածել զքեզ, եւ խնդրել զանձն քո. եւ եղիցի անձն տեառն իմոյ ծրարեա՛լ ՚ի ծրարի՛ կենաց Տեառն Աստուծոյ. եւ զանձն թշնամեաց քոց պարսաքարեսցես ՚ի մէջ պարսատկաց։ 30Եւ եղիցի յորժամ արասցէ Տէր տեառն իմում զամենայն բարիս զոր խօսեցաւ ածե՛լ ՚ի վերայ քո, եւ տացէ զքեզ պատուիրանաւ առաջնո՛րդ ՚ի վերայ Իսրայէլի. 31մի՛ լիցի պղծութիւն եւ գայթագղութիւն ՚ի սրտի տեառն իմոյ հեղո՛ւլ զարիւն արդար տարապարտուց, եւ պահեսցի՛ ձեռն տեառն իմոյ առ ի՛ւր. եւ բարի՛ արասցէ Տէր տեառն իմում. եւ յիշեսցես զաղախին քո բարի՛ առնել նմա։ 32Եւ ասէ Դաւիթ ցԱբիգեա. Օրհնեա՛լ Տէր Աստուած Իսրայէլի որ առաքեացն զքեզ այսօր այսր ընդ առաջ իմ. 33եւ օրհնեա՛լ բարք քո, եւ օրհնեա՛լ լիցիս դու որ արգելեր զիս այսօր աստ չերթա՛լ յարիւն, եւ պահել զձեռն իմ առ իս։ 34Բայց կենդանի՛ է Տէր Աստուած Իսրայէլի, որ արգե՛լ զիս այսօր յառնելոյ քեզ չարիս. զի թէ չէի՛ր փութացեալ եւ եկեալ ընդ առա՛ջ իմ. քանզի ասացի, թէ ո՛չ մնասցէ Նաբաղայ մինչեւ ցլո՛յս առաւօտու որ զորմով միզիցէ։ 35Եւ ա՛ռ Դաւիթ ՚ի ձեռաց նորա զամենայն ինչ զոր եբեր նմա. եւ ասէ ցնա. Ե՛լ ՚ի տուն քո խաղաղութեամբ. տե՛ս զի լուայ ձայնի քում. եւ ա՛կն առի երեսաց քոց։

36Եւ գնա՛ց Աբիգեա առ Նաբաղ. եւ էր խրախութիւն ՚ի տան նորա իբրեւ զխրախութիւն թագաւորի. եւ սիրտ Նաբաղու զուարճացեա՛լ էր յինքեան, եւ ինքն արբեալ էր յոյժ. եւ ո՛չ պատմեաց նմա բան մի մեծ կամ փոքր մինչեւ ցլո՛յս առաւօտին։ 37Եւ եղեւ ընդ առաւօտն, իբրեւ սթափեցա՛ւ Նաբաղ ՚ի գինւոյ անտի, պատմեա՛ց նմա կինն իւր զբանս զայսոսիկ. եւ մեռաւ սիրտ նորա ՚ի նմա, եւ եղեւ իբրեւ զքա՛ր։ 38Եւ եղեն իբրեւ աւուրք տասն, եւ եհա՛ր Տէր զՆաբաղ, եւ մեռաւ։ 39Եւ լուա՛ւ Դաւիթ եթէ մեռաւ Նաբաղ, եւ ասէ. Օրհնեա՛լ Տէր Աստուած որ դատեաց զդատաստանս նախատանաց իմոց ՚ի ձեռաց Նաբաղայ, եւ զծառայ իւր ապրեցո՛յց ՚ի ձեռաց չարեաց, եւ զչարութիւն Նաբաղայ դարձո՛յց Տէր ՚ի գլուխ նորա։ Եւ առաքեա՛ց Դաւիթ եւ խօսեցաւ ընդ Աբիգեա առնուլ զնա ի՛ւր կնութեան։ 40Եւ եկին ծառայքն Դաւթի առ Աբիգեա՛ ՚ի Կարմելոս, խօսեցա՛ն ընդ նմա եւ ասեն. Դաւիթ առաքեաց զմեզ առ քեզ առնո՛ւլ զքեզ ի՛ւր կնութեան։ 41Եւ յարեաւ երկի՛ր եպագ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր եւ ասէ. Ահաւասիկ կա՛յ աղախին քո ՚ի ստրկութիւն լուանալո՛յ զոտս ծառայից տեառն իմոյ։ 42Եւ փութացեալ յարեա՛ւ Աբիգեա, ե՛լ յէշ. եւ հինգ աղջիկ գնացին զհետ նորա, եւ չոգա՛ւ զհետ ծառայիցն Դաւթի, եւ եղեւ նորա՝ կի՛ն։ 43Եւ զԱքինովամ ա՛ռ Դաւիթ յԵզրայելէ. եւ էին նորա երկոքեան կանայք։

44Եւ Սաւուղ ետ զՄեղքող դուստր իւր զկին Դաւթի, Փաղ՚տիելի որդւոյ Յեմեսսեայ Ռովմացւոյ։