1Եւ խօսեցա՛ւ Սաւուղ ընդ Յովնաթանայ որդւոյ իւրում, եւ ընդ ամենայն ծառայս իւր սպանանե՛լ զԴաւիթ։ 2Եւ Յովնաթան որդի Սաւուղայ հաճեալ էր ընդ Դաւթի յոյժ. եւ պատմեաց Յովնաթան Դաւթի եւ ասէ. Հա՛յր իմ խնդրէ սպանանել զքեզ. զգո՛յշ լեր վաղիւ ընդ առաւօտն. եւ թաքիջի՛ր, եւ նստիջի՛ր ՚ի թաքստեան. 3եւ ես ելի՛ց եւ կացից մօտ առ հօր իմում յանդիման, ուր եւ իցես դու անդ, եւ ես խօսեցա՛յց վասն քո ընդ հօր իմում. եւ տեսից եթէ զի՛նչ իցէ եւ պատմեցից քեզ։ 4Եւ խօսեցա՛ւ Յովնաթան վասն Դաւթի բանս բարիս ընդ Սաւուղայ հօր իւրում, եւ ասէ ցնա. Մի՛ մեղիցէ արքայ՝ ՚ի ծառա՛յ իւր Դաւիթ, զի ո՛չ ինչ մեղաւ նա քեզ. եւ գործք նորա բարութեամբ են առ քեզ յոյժ։ 5Եւ եդ զանձն իւր ՚ի ձեռին իւրում, եւ եհար զայլազգին. եւ արար փրկութիւն մեծ. եւ ամենայն Իսրայէլ տեսին եւ ուրա՛խ եղեն. եւ ընդէ՞ր մեղանչիցես յարիւն արդար՝ սպանանել զԴաւիթ տարապարտուց։ 6Եւ լուաւ Սաւուղ ձայնի Յովնաթանու, եւ երդուաւ Սաւուղ եւ ասէ. Կենդանի՛ է Տէր եթէ մեռանիցի։ 7Եւ կոչեաց Յովնաթան զԴաւիթ, եւ պատմեաց նմա Յովնաթան զամենայն բանս զայսոսիկ. եւ տարաւ Յովնաթան զԴաւիթ առ Սաւուղ, եւ էր առաջի նորա իբրեւ յերեկն եւ յեռանտ։

8Եւ յաւե՛լ եւս լինել պատերազմ, եւ զօրացաւ Դաւիթ տա՛լ պատերազմ ընդ այլազգիսն. եւ եհա՛ր ՚ի նոցանէ հարուածս մեծամեծս յոյժ. եւ փախեա՛ն յերեսաց նորա։ 9Եւ եղեւ ա՛յս չար ՚ի Տեառնէ ՚ի վերայ Սաւուղայ. եւ ինքն նստէ՛ր ՚ի տան, եւ գեղարդն ՚ի ձեռին նորա. եւ Դաւիթ երգէ՛ր ձեռօք իւրովք։ 10Եւ խնդրէր Սաւուղ հարկանել զգեղարդնն ընդ Դաւիթ եւ ընդ որմն. եւ խուսեաց յերեսաց Սաւուղայ, եւ եհար զգեղարդն յորմնն. եւ Դաւիթ ե՛լ գնաց եւ զերծաւ։ 11Եւ եղեւ ՚ի գիշերին յայնմիկ առաքեաց Սաւուղ հրեշտակս ՚ի տուն Դաւթի պահե՛լ զնա. զի սպանցէ զնա ընդ առաւօտն։ Եւ պատմեաց Դաւթի Մեղքող կին իւր՝ եւ ասէ. Եթէ ո՛չ ապրեցուսցես զանձն քո ՚ի գիշերիս յայսմիկ՝ վաղիւ մեռանելո՛ց ես։ 12Եւ իջոյց Մեղքող զԴաւիթ ընդ պատուհանն, եւ փախեա՛ւ գնաց եւ ապրեաց։ 13Եւ ա՛ռ Մեղքող պաճուճապատանս, եւ եդ ՚ի վերայ մահճացն. եւ լեա՛րդ այծեաց եւ կծիկ մազոյ ե՛դ ՚ի սնարէ, եւ ծածկեաց զնա հանդերձիւ։ 14Եւ առաքեաց հրեշտակս Սաւուղ՝ ունել զԴաւիթ. եւ ասեն՝ թէ խօ՛թ է։ 15Եւ առաքեաց ՚ի վերայ Դաւթի դարձեալ եւ ասէ. Հանէ՛ք զնա մահճօքն առ իս՝ եւ սպանից զնա։ 16Եւ եկին հրեշտակքն, եւ ահա պաճուճապատա՛նքն ՚ի վերայ մահճացն, եւ լեարդ այծեաց եւ կծիկ մազոյ ՚ի սնարսն։ 17Եւ ասէ Սաւուղ ցՄեղքող. Ընդէ՞ր այսպէս խաբեցեր զիս, եւ արձակեցեր զթշնամին իմ եւ ապրեցաւ։ Եւ ասէ Մեղքող ցՍաւուղ. Ի՛նքն ասաց թէ արձակեա՛ զիս, ապա թէ ո՛չ սպանանե՛մ զքեզ։

18Եւ Դաւիթ փախեաւ եւ ապրեցաւ, եւ ե՛կն առ Սամուէլ յԱրիմաթեմ. եւ պատմեաց նմա զամենայն ինչ զոր արար նմա Սաւուղ։ Եւ գնացին Սամուէլ եւ Դաւիթ՝ եւ նստան ՚ի Նաւաթհռամա։ 19Ա՛զդ եղեւ Սաւուղայ եւ ասեն. Ահա Դաւիթ ՚ի Նաւաթհռամա՛յ է։ 20Եւ առաքեաց Սաւուղ հրեշտակս ունե՛լ զԴաւիթ. եւ տեսին զեկեղեցին մարգարէից մարգարէացելոց. եւ Սամուէլ կա՛յր ՚ի վերայ նոցա. եւ եղեւ ՚ի վերայ հրեշտակացն Սաւուղայ Հոգի՛ Աստուծոյ, եւ մարգարէացան եւ նոքա։ 21Եւ պատմեցա՛ւ Սաւուղայ. եւ յաւե՛լ Սաւուղ առաքել ա՛յլ հրեշտակս. եւ մարգարէացան եւ նոքա։ Եւ յաւել Սաւուղ առաքել ա՛յլ հրեշտակս, եւ մարգարէացա՛ն եւ նոքա։ 22Եւ բարկացա՛ւ սրտմտութեամբ Սաւուղ, եւ գնաց ի՛նքն յԱրիմաթեմ, եւ եկն մինչեւ ՚ի ջրհորն մեծ՝ որ ՚ի Սոկքով, եւ եհա՛րց եւ ասէ. Ո՞ւր է Սամուէլ եւ Դաւիթ։ Եւ ասեն. ՚Ի Նաւաթհռամա՛յ է։ 23Եւ գնա՛ց անտի ՚ի Նաւաթհռամայ. եւ եղեւ ՚ի վերայ նորա Հոգի Աստուծոյ, եւ երթա՛յր երթալով եւ մարգարէանա՛յր, մինչեւ հասանել նմա ՚ի Նաւաթհռամա։ 24Եւ մերկացա՛ւ զհանդերձ իւր ինքնին, եւ մարգարէացա՛ւ առաջի նոցա. եւ անկաւ մերկ զտիւն ողջոյն, եւ զգիշերն ամենայն. վասն այնորիկ ասէին՝ թէ եւ Սաւո՛ւղ ՚ի մարգարէս։