1Իբրեւ լուաւ Յուդա զանուն Հռովմայեցւոց, եթէ են նոքա հզօրք զօրութեամբ իւրեանց. եւ նոցա բարւո՛ք թուի թէ ոք թիկունս առնէ զնոսա, եւ դաշնաւո՛ր լինի նոցա. եւ զի զօրացեալ են զօրութեամբ ՚ի վերայ երկրի։ 2Եւ վասն մարտից պատերազմի, զի հարկանէին քաջութեամբ իւրեանց զկողմանս Գաղատացւոց, զի զօրացան ՚ի վերայ նոցա, եւ կացուցին զնոսա ՚ի հարկի։ 3Եւ որ ինչ միանգամ արարին նոքա ընդ կողմանս Սպանիացւոց. եւ թափեցին ՚ի նոցանէ զբովսն ուստի ոսկին եւ արծաթն հատանի. եւ ըմբռնեցին նոքա զտեղիսն զայն ամենայն խորհրդովք իւրեանց, եւ երկայնմտութեամբ իւրեանց. զի էր տեղին կարի բացարձա՛կ ՚ի նոցանէ. 4եւ ՚ի թագաւորաց անտի որ եկեալ էին ՚ի վերայ նոցա ՚ի ծագաց երկրի մինչեւ հարի՛ն զնոսա։ Եւ հարին զնոսա ՚ի հարուածս մեծամեծս, եւ ջնջեցին զնոսա, եւ զմնացորդսն ՚ի հարկի կացուցին տա՛լ նոցա հարկ ամ յամէ։ 5Եւ զՓիլիպպոս, եւ զարքայն Կինէացւոց որ յարուցեալ էին ՚ի վերայ նոցա, սատակեցին զնոսա ՚ի պատերազմի եւ յաղթեցին նոցա։ 6Եւ զԱնտիոքոս մեծ արքայն Ասիացւոց, որ եկեալ էր ՚ի վերայ նոցա մեծաւ պատերազմաւ, ընդ իւր ունէր հարիւր քսան փիղ, եւ կառս եւ երիվարս բազում յոյժ, եւ պարտեցա՛ւ ՚ի նոցանէ. 7զի ձերբակա՛լ արարին զնա կենդանւոյն, եւ կացուցին զնա ՚ի տեղի մի հա՛րկ հարկանել։ 8Եւ զթագաւորս որ ըստ նմանէ՛ էին տա՛լ պատանդս եւ գրաւականս. եւ զաշխարհն Հնդկաց, եւ Պարթեւաց, եւ Լիդացւոց, զընտիր ընտի՛ր գաւառաց նոցա. եւ առին զա՛յնս եւ ՚ի ձե՛ռս ետուն Եւմենեայ արքայի։ 9Իբրեւ զա՛յն եւս լուան եթէ Յոյնք խորհեցան գա՛լ սատակել զնոսա. եւ իբրեւ ա՛զդ եղեւ բանն նոցա. 10արձակեցին մի ՚ի զօրավարաց անտի, եւ եկն եհար սատակեաց զնոսա մեծաւ պատերազմաւ, եւ արկին ՚ի նոցանէ ՚ի սուր իւրեանց վիրաւորս բազումս. ՚ի գերութեան վարեցին զկանայս եւ զորդիս նոցա. յաւարի առին զինչս եւ զստացուածս նոցա։ Կալա՛ն զերկիրն ՚ի ծառայութեան. զամուրսն քակեցին, զաշխարհն ՚ի հարկի ծառայութեան կացուցին մինչեւ յօրս յայս։ 11Եւ զա՛յլ թագաւորութիւնսն եւ զկղզիսն՝ որ խլըրտէին՝ սատակեցին եւ ՚ի ծառայութեան կացուցին։ 12Բայց ընդ բարեկամս իւրեանց՝ եւ որ թիկունս առնէ զնոսա, հաստատութեամբ սէ՛ր առնէր ընդ նոսա։ Եւ հզօրացան նոքա ՚ի վերայ ամենայն թագաւորութեանց՝ որ մե՛րձ էին եւ որ հեռի՛ էին. եւ որ միանգամ լսէին զանուն նոցա՝ երկնչէին ՚ի նոցանէ։ 13Ում կամէին տայի՛ն զթագաւորութիւն, զո կամէին՝ հանէին ՚ի տէրութենէ. եւ բարձրացան յոյժ։ 14Եւ ՚ի վերայ այսր ամենայնի ո՛չ ոք ՚ի նոցանէ յա՛նձն առ թագ առնուլ՝ եւ ծիրանիս արկանել՝ զի հաստատեսցի տէրութիւնն։ 15Այլ տո՛ւն խորհրդոց շինեցին, եւ հանապա՛զ օր երեք հարիւր եւ քսան այր ՚ի խորհո՛ւրդ մտանէին վասն զօրաց՝ զի զաշխարհն շէ՛ն կալցին։ 16Եւ մի մի այր ՚ի նոցանէն որ հաւատարիմ էր իշխան, գլո՛ւխ կացուցանէին տարւոյն, զի տիրեսցէ ՚ի վերայ ամենայն երկրի նոցա, եւ ամենեքեան հնազանդութեամբ լսէին միում. եւ ո՛չ ինչ գոյր հեռ եւ նախանձ ՚ի մէջ նոցա։ 17Ապա կարգեաց արս ընտիրս Յուդա յիւրաքանչիւր գնդէ անտի. զԱպողեմոս զԱկկոսեան զորդի Յովնաթանու, եւ զՅասոն զորդի Եղիազարու. եւ առաքեաց զնոսա ՚ի Հռոմ քաղաք, խնդրե՛լ ՚ի նոցանէ զհաշտութիւն եւ թիկունս։ 18Եւ զի բարձցեն զլուծն ՚ի պարանոցէ նոցա. քանզի ծանրացուցեա՛լ էր յունաց զլուծ ծառայութեան ՚ի վերայ պարանոցին Իսրայէլացւոց։ 19Եւ գնացին ՚ի կողմանս Հռոմայեցւոց։ Եւ էր ճանապարհն մեծ. եկին հասին հրեշտակքն, եւ յանդիմա՛ն եղեն նոցա ՚ի տաճարին խորհրդոց. կացին ՚ի մէջ, եւ սկսան տա՛լ զպատգամն։ 20Յուդա Մակաբէ եւ եղբարք իւր, եւ ամենայն սպայ Հրէաստանեայց. խօսել ընդ ձեզ ՚ի հաշտութիւն. առնել զձեզ թիկունս, եւ խնդրել ՚ի ձէնջ խաղաղութիւն. զի եւ ձե՛զ եւս կամ լիցի, գրել ձեզ զմեզ նիզակակիցս եւ բարեկամս։ 21Եւ հաճո՛յ թուեցաւ բանն առաջի նոցա։ 22Եւ ա՛յս այն պատճէն է հրովարտակի նոցա զոր գրեցին նոքա առ նոսա ՚ի տախտակս պղնձիս եւ առաքեցին յԵրուսաղէմ. եւ առ իւրեանս թողին յիշատակ թիկանց եւ խաղաղութեան։ 23Խաղաղութիւն եւ բարի՛ք լիցին ընդ Հրէաստան, եւ ընդ Հռոմայեցւոց՝ ընդ ամենայն ընդ ծով եւ ընդ ցամաք. սուր եւ թշնամի հեռի՛ լիցի ՚ի նոցանէ։ 24Ապա եթէ հասցէ պատերազմ նա՛խ ՚ի վերայ Հռոմայեցւոց, կամ ուրեք բարեկամաց նոցա՝ ընդ ամենայն տեղիս տէրութեան նոցա, 25՚ի թիկունս վաղվաղակի հասցէ գունդն Հրէաստանեայց, որպէս ժամանակն ցուցանէ նոցա՝ մտադեւր սրտի մտօք։ 26Եւ ՚ի թշնամի ինչ մի՛ տացեն, եւ մի՛ ձեռնտու լիցին արծաթով կամ ոսկւով՝ կամ զինու՝ կամ նաւօք։ Ա՛յսպէս հաճո՛յ թուեցաւ Հռոմայեցւոց. զի պահեսցեն զպատուիրանդ զայդ առանց կաշառոյ։ 27Սո՛յնպէս եթէ ՚ի վերայ ազգին Հրէից հասանիցէ պատերազմ, ՚ի թիկո՛ւնս վաղվաղակի հասցեն Հռոմայեցիք՝ միամտութեամբ սրտի մտօք. որպէս ժամանակն նոցա ցուցանիցէ։ 28Եւ ՚ի թշնամի ինչ ո՛չ տացեն, ոսկի կամ արծաթ կամ զէն կամ նաւս. որպէս հաճոյ թուեցաւ Հռոմայեցւոց։ Պահեսցեն զպատուիրանս զայս առանց նենգութեան։ 29Եւ ըստ բանիցս այսոցիկ ա՛յսպէս հաստատեցին Հռոմայեցիք ընդ գնդին Հրէից։ 30Ապա եթէ յետ այդց բանից խորհուրդ ինչ ՚ի մէջ մտցէ սոցա կամ նոցա՝ հանե՛լ կամ յաւելուլ, որ ինչ դէպն տացէ՝ կարգեսցեն հասարակ հաւանութեամբ, եւ հաստատո՛ւն կացցեն։ 31Եւ վասն չարեաց արքային Դեմետրեայ որ հասուցանէ նոցա, գրեսցուք առ նա. գոգցուք. Ընդէ՞ր ծանրացուցանէք զլուծ ՚ի վերայ պարանոցի նիզակակից բարեկամաց մերոց։ 32Զա՛յս գիտասջիք՝ եթէ զքէն ամբաստան լիցին դոքա. դատաստա՛ն յիրաւի կալցուք, մա՛րտ պատերազմի տացուք ընդ քեզ, եթէ ընդ ծո՛վ իցէ՝ եթէ ընդ ցամաք։