1Եւ ասէ Դաւիթ արքայ ցամենայն եկեղեցին. Սողոմոն որդի իմ զոր ընտրեաց իւր Տէր, մանուկ փո՛քր է, եւ գործս մե՛ծ է. վասն զի ո՛չ մարդոյ է շինուածս, այլ Տեառն Աստուծոյ։ 2Ըստ ամենայն զօրութեան իմոյ պատրաստեցի նի՛ւթս տանն Աստուծոյ իմոյ. ոսկի, եւ արծաթ. պղինձ, եւ երկաթ. փայտս, եւ քարինս անկեանց եւ կամարաց, եւ քարինս ընտիրս, եւ ականս պատուականս, եւ այլ պատրաստութիւն բազո՛ւմ։ 3Եւ եւ՛ս վասն հաճոյն լինելոյն իմ ՚ի տան Աստուծոյ իմոյ եղեւ ինձ զորս նուիրեցիդ Տեառն, ոսկի եւ արծաթ. եւ ահաւադիկ ետու զայդ ՚ի տուն Աստուծոյ իմոյ ՚ի բարձրութիւն. բա՛ց յայնցանէ զոր պատրաստեցի ՚ի տուն սրբութեանցն, 4երիս հազարս տաղանտս ոսկի ՚ի Սովփերայ, եւ եւթն հազար տաղանտ ընտիր արծաթ, օծանել նոքօք զորմս տաճարին 5՚ի ձեռն արուեստաւորաց։ Եւ որ ոք յօժարիցէ մտօք լնո՛ւլ զձեռս իւր այսօր Տեառն։

6Եւ յառաջամի՛տք եղեն իշխանք տոհմիցն, եւ իշխանք որդւոցն Իսրայէլի, հազարապետք եւ հարիւրապետք, եւ վերակացուք գործոցն, եւ գաւառապետք աքայի. 7եւ ետուն ՚ի գործ տանն Տեառն, ոսկի՝ տաղանտս հինգ հազար, եւ բեւր դահեկան. եւ արծաթ՝ տաղանտս տասն հազար. եւ պղինձ՝ տաղանտս բեւր եւ ութ հազար. եւ երկաթ՝ տաղանտս հարիւր հազար։ 8Եւ ոյր ուրուք գտաւ քա՛ր պատուական, ետուն ՚ի շտեմարանս տանն Տեառն, ՚ի ձեռս Յերիելի որդւոյ Եսրովմի։ 9Եւ զուարճացաւ ժողուվուրդն յաղագս յառաջամի՛տ լինելոյն. վասն զի լի՛ սրտիւ եղեն յառաջամիտք Տեառն. եւ Դաւիթ արքայ ուրա՛խ եղեւ մեծապէս։ 10Եւ օրհնեաց արքայ Դաւիթ զՏէր առաջի եկեղեցւոյն՝ եւ ասէ. Օրհնեալ է Տէր Աստուած Իսրայէլի հարցն մերոց յաւիտենից մինչեւ յաւիտեանս։ 11Քո՛ է Տէր մեծութիւն, եւ զօրութիւն, եւ պարծանք, եւ յաղթութիւն, եւ կարողութիւն. վասն զի դո՛ւ ամենեցուն որք են յերկինս եւ ՚ի վերայ երկրի՝ տիրես. յերեսաց քոց դողան ամենայն թագաւորք եւ ազգք. 12՚ի քէ՛ն է մեծութիւն եւ փառք. դո՛ւ ես ամենեցուն իշխան եւ Տէ՛ր. եւ իշխան ամենայն իշխանութեանց. ՚ի ձեռին քում է՛ զօրութիւն եւ հարստութիւն. եւ ՚ի ձեռին քում ամենակա՛լ մեծութիւն, զօրացուցանել զամենայն։ 13Եւ արդ Տէր՝ գոհանա՛մք զքէն, եւ օրհնեմք զանուն պարծանացդ քոց։ 14Ո՛ եմ ես՝ եւ ո՛ է ժողովուրդ քո. զի կարասցուք յօժարամիտ լինել քեզ յայսմ ամենայնի. վասն զի քո՛ է ամենայն ինչ՝ եւ ՚ի քոյոցդ տուաք քեզ. 15քանզի պանդո՛ւխտք եմք մեք առաջի քո եւ նժդեհք՝ որպէս ամենայն հարք մեր. իբրեւ զստուե՛ր են աւուրք մեր ՚ի վերայ երկրի, եւ ո՛չ գոն մեր մնացուածք ինչ։ 16Տէր Աստուած մեր՝ ամենայն բազմութիւնս այս, զոր պատրաստեցի շինել զտուն անուան սրբութեան քոյ, է՛ ՚ի ձեռանէ քումմէ, եւ քո՛ է ամենայն ինչ։ 17Եւ ծանեայ Տէր՝ եթէ դո՛ւ ես որ քննես զսիրտս, զարդարութիւն սիրես. եւ մեք պա՛րզ սրտիւք յօժարամիտք եղեաք յայսմ յամենայնի. եւ արդ՝ զժողովուրդս քո որ գտաւ աստ, տեսի ուրախութեամբ լի՛, եղեալ առ քեզ յօժարամիտ։ 18Տէր Աստուած Աբրահամու, եւ Իսահակայ, եւ Իսրայէլի հարցն մերոց, պահեա՛ զայս ՚ի միտս եւ ՚ի սիրտ ժողովրդեան քոյ յաւիտեան. եւ ուղղեա՛ զսիրտս նոցա առ քեզ։ 19Եւ Սողոմոնի որդւոյ իմում տո՛ւր սիրտ բարի առնե՛լ զպատուիրանս քո, եւ զվկայութիւնս քո, եւ զհրամանս քո. եւ ՚ի կատարո՛ւմն ածել զպատրաստութիւն տան քոյ։ 20Եւ ասէ Դաւիթ ցամենայն եկեղեցին. Օրհնեցէ՛ք զՏէր Աստուած ձեր։ Եւ օրհնեաց ամենայն եկեղեցին զՏէր Աստուած հարցն իւրեանց. եւ խոնարհեցուցեալ զծունկս՝ երկի՛ր պագին Տեառն, եւ արքայի։ 21Եւ եզեն Դաւիթ Տեառն զոհս. եւ մատոյց ողջակէ՛զ Աստուծոյ ՚ի վաղիւն առաջնոյ աւուրն, զուարակս հազար, խոյս հազար, գառինս հազար, եւ զնուէրս նոցա. եւ զզոհսն յաճախութեամբ ամենայն Իսրայէլի։ 22Կերան եւ արբին առաջի Տեառն յաւուր յայնմիկ ուրախութեամբ։ Եւ թագաւորեցուցին երկրո՛րդ անգամ զՍողոմոն որդի Դաւթի. եւ օծին զնա Տեառն ՚ի թագաւոր. եւ զՍադովկ ՚ի քահանայութիւն։ 23Եւ նստաւ Սողոմոն յաթոռ Դաւթի հօր իւրոյ, եւ յաջողեցաւ. եւ հնազանդեցաւ նմա ամենայն Իսրայէլ. 24իշխանք եւ զօրաւորք, եւ ամենայն որդիք արքայի Դաւթի հօրն նորա՝ հնազանդեցան նմա։ 25Եւ մեծացո՛յց Տէր զՍողոմոն ՚ի վերուստ առաջի ամենայն Իսրայէլի, եւ ետ նմա փառս թագաւորութեան. որ ո՛չ ումեք եղեւ ամենեցուն թագաւորացն որք յառաջ քան զնա։ 26Եւ Դաւիթ որդի Յեսսեայ թագաւորեաց ՚ի վերայ Իսրայէլի ամս քառասուն. 27՚ի Քեբրոն ամս եւթն, եւ յԵրուսաղէմ ամս երեսուն եւ երեք։ 28Եւ վախճանեցա՛ւ բարի ծերութեամբ, լի՛ աւուրբք՝ մեծութեամբ եւ փառօք. եւ թագաւորեաց Սողոմոն որդի նորա փոխանակ նորա։ 29Եւ մնացեալ բանք արքայի Դաւթի՝ առաջինք եւ վերջինք, գրեա՛լ են ՚ի բանս Սամուելի տեսանողի, եւ ՚ի բանս Նաթանայ մարգարէի, եւ ՚ի բանս Գադայ տեսանողի.

Գլուխք Երկրորդ Մնացորդաց։

30յագաղս ամենայն թագաւորութեան նորա, եւ հարստութեան նորա. եւ ժամանակք որ եղեն նորա ՚ի վերայ Իսրայէլի, եւ ՚ի վերայ ամենայն թագաւորութեանց երկրի։ Թէ հազար ողջակէզս եհան Սողոմոն Աստուծոյ ՚ի Գաբաւոն. որում երեւեալ Աստուծոյ ասէ. Խնդրեա՛ զինչ կամիս։ Եւ խնդրեաց զհանճար. եւ ետ նմա Տէր։ Զի խնդրեաց ՚ի Քիրամայ արուեստաւորս եւ փայտս ՚ի Լիբանանէ, եւ նա առաքեաց նմա։ Հանգամանք շինուածոյ տաճարին, եւ ամենայն կահից նորա։ Զի տարան զտապանակն ՚ի ներքս ՚ի դաբիրն, եւ տունն լցաւ ամպով. եւ յետ խնդրելոյն Սողոմոնի՝ հուր էջ եւ եկեր զողջակէզսն ՚ի նաւակատիսն անդ։ Կրկին երեւեալ նմա Տէր զգուշացոյց զնա։ Վասն քաղաքացն զոր ետ Քիրամ Սողոմոնի, եւ վասն մնացելոց ազգացն որք եղեն նմա հարկատուք։ Զի կարգեաց զՂեւտացիսն ըստ հրամանացն Դաւթի ՚ի վերայ իւրաքանչիւր գործոց։ Զի եկն առ նա տիկինն Սաբայ, վասն մեծ հարստութեանն Սողոմոնի. եւ թէ մնացորդք բանից նորա ՚ի գիրս մարգարէիցն՝ Նաթանայ եւ Աքիայ եւ Յովելայ։ Թէ վասն խիստ պատասխանւոյն Ռոբովամայ բաժանեցան տասն ցեղքն ՚ի տանէն Դաւթի. եւ վասն քաղաքացն զոր շինեաց նա եւ ամրացոյց։ Զի յաւելան Ղեւտացիքն յՌոբովամ. եւ զօրացուցին զթագաւորութիւնն յԵրուսաղէմ. եւ զի զառաջինն բարի՛ էր յՌոբովամ, եւ ՚ի թիւրելն ել ՚ի վերայ նորա Սաւսակիմ Եգիպտացի։ Թագաւորեաց Աբիա. եւ գումարեալ ՚ի վերայ Յերոբովամայ նախատեաց զկռապաշտելն նորա, եւ ինքն պարծէր յԱստուած եւ ՚ի պաշտօն քահանայիցն յԵրուսաղէմ. որ եւ վանեաց զՅերոբովամ զամենայն աւուրս իւր։ Թագաւորեաց Ասա, եւ էր բարի առաջի Տեառն եւ զօրացեալ. եւ ել ՚ի վերայ նորա Զարեհ Եթէովպացի հազար հազարօք. եւ գոչեաց առ Տէր, եւ կոտորեաց զՀնդիկսն եւ զմիաստնիսն՝ մինչ ո՛չ մնալ ապրեալ. եւ ա՛ռ աւար բազում։ ՚Ի բանից Ազարիայ մարգարէի զօրացեալ Ասայի յԱստուած՝ արար նաւակատիս սեղանոյն, եւ սրբեաց բնաւին զՅուդա։ Ել ՚ի վերայ նորա Բաաս արքայ Իսրայէլի. եւ նա առաքեաց գանձս որդւոյ Ադերայ որ ել եւ մերժեաց ՚ի նմանէ զԲաաս։ Եւ զի վասն այսր իրի յանդիմանեաց Անանիա մարգարէ զԱսա, թէ զի ո՛չ յԱստուած՝ այլ ՚ի մարդ յուսացար. ընդ որ բարկացեալ եդ զնա ՚ի բանտի. եւ ՚ի ցաւել ոտից նորա ո՛չ խնդրեաց զՏէր, այլ խնդրեաց բժիշկս. եւ մեռաւ։ Գովութիւն Յովսափատու. եւ զի յերթալ նորա ընդ Աքաաբու ապրեցոյց զնա Տէր ՚ի սրոյ Ասորւոցն, որպէս վկայեացն Անանիա մարգարէ։ Ժողովեցան ՚ի վերայ նորա Ամոն Մովաբ եւ Մինեցիք. եւ գոչեաց Յովսափատ առ Տէր. եւ ՚ի ձեռն Ոզիէլի մարգարէի քաջալերեաց զնա Տէր. եւ ՚ի կարգելն ընդդէմ թշնամեացն եւ նուագել զսաղմոսն Աստուծոյ՝ զմիմեանս հարին թշնամիքն, ուստի առին սոքա աւար յոյժ։ Եւ զի խնամութիւն արար ընդ Աքաաբու՝ խորտակեցաւ նաւ նորա։ Եւ թէ Յէու գրեաց զգիրս թագաւորացն Իսրայէլի։ Թագաւորեաց Յովրամ եւ արար չար արաջի Տեառն, եւ ապստամբեաց ՚ի նմանէ Եդոմ։ Գրեաց առ նա Եղիա մարգարէ եւ ասէ. Զի թողեր զՏէր՝ չարաչար հիւանդութեամբ մեռանիս. եւ հեղաւ որովայն նորա, եւ մեռաւ։ Թագաւորեաց Ոքոզիա, եւ արար չար, եւ եսպան զնա Յէու՝ այն որ ջնջեաց զտունն Աքաաբու։ Թագաւորեաց Գոդողիա. եւ յետ եւթն ամի սպանաւ. եւ թագաւորեաց Յովաս, եւ արար բարի, եւ յետ մահուն Յովիդեայ քահանայի դարձաւ ՚ի կուռս. եւ յանդիմանեալ յԱզարիայ որդւոյ Յովիդեայ՝ սպան զնա. ընդ որոյ չարաչար հիւանդացեալ՝ սպանաւ յիւրոցն։ Թագաւորեաց Ամասիա եւ արար սակաւ ինչ բարի, վարձեաց յԻսրայէլէ ընդ իւր ՚ի մարտ ընդ Եդովմ, եւ ո՛չ տարաւ ընդ իւր. եհար զԵդոմ եւ ա՛ռ զաստուածս նոցա ի՛ւր յաստուածս. մատնեցաւ ՚ի ձեռս Յովասու արքայի Իսրայէլի, եւ յետոյ յիւրոցն սպանաւ։ Թագաւորեաց Ոզիա եւ արար ուղղութիւն. այլ հպարտացեալ մատեաւ խնկարկել. եւ էր բորոտեալ մինչեւ մեռաւ։ Թագաւորեաց Յովաթամ եւ արար ուղղութիւն. եւ նա հարկեաց զորդիսն Ամոնայ։ Թագաւորեաց Աքազ եւ արար չարիս. նեղեաց զնա Ռասոն. եւ մեծ հարուածս եհար ՚ի Յուդայ Փակեէ, եւ գերեաց զՅուդա. զորս Ովդեդ մարգարէ յե՛տս ետ դարձուցանել. ձեռս ետ Աքազ ՚ի Թագղաթփաղսար եւ ՚ի կուռս նորա, եւ մեռաւ։ Աստուածապաշտ գոլով Եզեկիա արար զզատիկն յամսեանն երկրորդում. եւ վասն հինին Ասորւոց եխից զաղբեւրսն որ արտաքոյ քաղաքին եւ զելս Գեհոնի։ Թագաւորեաց Մանասէ. եւ յաճախեալ ՚ի չարիս, ածաւ կապանօք ՚ի Բաբելոն, եւ ՚ի վտանգիլն դարձաւ աղաչեաց զԱստուած, եւ դարձոյց զնա ՚ի թագաւորութիւնն իւր, եւ պաշտեաց զՏէր մինչեւ մեռաւ։ Թագաւորեաց Ամովս, եւ արար չարիս զորս արար Մանասէ, եւ սպանաւ յիւրոցն։ Գովեստ Յովսիայ որ սրբեաց զՅուդայ. եւ այրեաց զոսկերս քրմացն. արար զզատիկն, յօրինեաց զկարգ քահանայիցն ըստ պայմանին Դաւթայ. սպանաւ ՚ի փարաւոնէ՝ զոր ողբաց Երեմիա։ Թագաւորեաց Ոքոզիա եւ արար չարիս. կապեաց զնա փարաւոն եւ ած յԵգիպտոս՝ ուստի ո՛չ դարձաւ։ Թագաւորեցոյց փարաւոն զԵղիակիմ որ եւ Յովակիմ, զեղբայր Ոքոզեայ. եւ եդ հարկս ՚ի վերայ երկրի։ Յաւուրս Եղիակիմ Յովակիմայ ե՛լ Նաբուքոդոնոսոր զառաջինն, եղեւ նմա Եղիակիմ ծառայ. եւ դարձաւ ապստամբեաց։ Ել ՚ի վերայ նորա Նաբուքոդոնոսոր, եւ կապեաց զնա, կամ ըստ ոմանց՝ սպան, եւ զի ասէ մասն ինչ առնուլ ՚ի սպասուցն Տեառն, կարծիս տայ թէ այժմ տարաւ զԴանիէլ։ Թագաւորեաց որդի սորա Յեքոնիա. եւ յետ երից ամսոց ապստամբեաց. եւ աստ ոմանք երրորդ գալ ասեն Նաբուքոդոնոսորայ եւ թագաւորեցուցանել զՍեդեկիա, եւ տանել զՅեքոնիա, յորժամ եւ զԵզեկիէլ. եւ յինն ամին Սեդեկիայ՝ գալ դարձեալ Նաբուքոդոնոսորայ զվերջինն. իսկ այլք երիցս ասեն գալ Նաբուքոդոնոսորայ յԵրուսաղէմ։ Իսկ յառաջին ամին Կիւրոսի եւթանասուն ամ լցաւ իսկզբանէ մարգարէութեանն Երեմիայ, եւ ըստ վճռին Եսայեայ՝ հրաման ետ Կիւրոս ելանել գերւոյն յԵրուսաղէմ եւ շինել զտունն Աստուծոյ։