1Եւ առաքեաց Քիրամ արքայ Տիւրոսի հրեշտակս առ Դաւիթ, եւ փայտս մայրս. եւ շինօղս որմոց, եւ հիւսունս փայտից՝ շինե՛լ նմա տուն։ 2Եւ ծանեաւ Դաւիթ եթէ պատրաստեաց զնա Տէր ՚ի վերայ Իսրայէլի. վասն զի աճեաց ՚ի բարձրութիւն թագաւորութիւն նորա, վասն ժողովրդեան իւրոյ Իսրայէլի։ 3Եւ ա՛ռ Դաւիթ ա՛յլ եւս կանայս յԵրուսաղէմ. եւ ծնան նմա ա՛յլ եւս ուստերք եւ դստերք։ 4Եւ ա՛յսոքիկ են անուանք նոցա որք ծնան նմա, եւ էին նորա յԵրուսաղէմ. Սամաաս, եւ Սոբաբ, Նաթան, Սողոմոն, 5եւ Յեբաար, եւ Եղ՚իսաւ, եւ Եղ՚իփաղ՚էտ, 6եւ Նագեթ, եւ Նափատ, եւ Յափիէ. 7եւ Եղ՚իսամա, եւ Բաղիադա, եւ Եղ՚իփաղատ։

8Եւ լուա՛ն այլազգիքն եթէ օծաւ Դաւիթ թագաւոր ՚ի վերայ ամենայն Իսրայէլի, եւ ելին ամենայն այլազգիքն խնդրել զԴաւիթ. լուա՛ւ Դաւիթ, եւ ել ընդ առաջ նոցա։ 9Եւ այլազգիքն եկին, եւ հանդիպեցան միմեանց ՚ի հովիտսն Սկայից։ 10Եւ եհարց Դաւիթ ցԱստուած՝ եւ ասէ. Եթէ ելի՞ց ՚ի վերայ այլազգեացն, եւ տայցե՞ս զնոսա ՚ի ձեռս իմ։ Եւ ասէ ցնա Տէր. Ե՛լ, եւ տաց զնոսա ՚ի ձեռս քո։ 11Եւ ել Դաւիթ ՚ի Բաաղփարասին, եւ եհար զնոսա Դաւիթ. եւ ասէ Դաւիթ. Խրամատեա՛ց Աստուած զթշնամիս իմ ձեռամբ իմով, իբրեւ զխրամատութիւն ջրոյ։ Յաղագս այսորիկ կոչեաց զանուն տեղւոյն այնորիկ Խրամատութիւն Փարասինայ։ 12Եւ թողին անդ զաստուածս իւրեանց. եւ ասաց Դաւիթ այրե՛լ զնոսա հրով։ 13Եւ յաւելին ա՛յլ եւս այլազգիքն, եւ հանդիպեցան ՚ի հովտին Սկայից։ 14Եւ եհարց Դաւիթ դարձեալ զԱստուած. եւ ասաց ցնա Աստուած. Ո՛չ երթիցես զկնի նոցա. դարձի՛ր ՚ի նոցանէ, եւ թողցես զնոսա մերձ ՚ի տանձիսն. 15եւ եղիցի ՚ի լսել քո զձայն շարժման ծայրից տանձեացն, յայնժամ ելցես ՚ի պատերազմել, վասն զի ելցէ Աստուած առաջի քո հարկանե՛լ զբանակ այլազգեացն։ 16Եւ արա՛ր որպէս պատուիրեաց նմա Աստուած. եւ եհար զբանակ այլազգեացն ՚ի Գաբաթովնայ մինչեւ ՚ի Գազերա։ 17Եւ եղեւ անո՛ւն Դաւթի յամենայն երկրի. եւ Տէր ետ զերկիւղ նորա ՚ի վերայ ամենայն ազգաց։